28 januari, de overtocht naar Picton

Nou nog voor half zeven gingen we richting haven en wat denk je? We stonden vooraan! Het weer was perfect dus de overtocht van 3 ½ uur werd een belevenis.

Kun je het voorstellen: op zee, uit de wind en de zon op je bol? Denk daar nog maar wat eilanden bij en het plaatje is compleet. Ja, Jacqueline en Peter hebben het echt goed!!

Sandra hield ons op de hoogte van de tussenstanden tussen Ajax-Nac. Om 12.00 uur kwamen we aan op het Zuidereiland bij Picton. We zijn gelijk door gereden naar Havelock om te lunchen. De natuur is adembenemend. Daarna richting Richmond waar onze eerste camping is. Voor we daar aankwamen reden we door het plaatsje Nelson.

Nelson, live your dream, en dat te bedenken dat we vandaag hoorde dat die goede man heel slecht ligt. Morgen gaan we van dat Bounty paradijs genieten.

Nadat we ons hadden aangemeld op de camping reden we naar het “Rabbit Island”. Konijnen niet gezien maar wel een mooi park waar je met je auto tot aan het strand mocht oprijden. Heel veel picknick tafels en BBQ’s waren aanwezig. Helaas de zon hield even op met schijnen maar dat mocht onze pret niet drukken.

En voor onze meiden, of andere Oostenrijk fans….. gewoon doorsparen. Dit moet je zien!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

27 januari, Wellington

Vanmorgen hadden ze vanwege het slechte zicht de berg even binnen gezet. Maar gelukkig hadden wij ‘m al op de foto gezet.

Onderweg naar Wanganui. De route is niet onaardig, maar we hebben al mooiere gezien. Omdat de weg heel goed te rijden is en de snelheid goed hoog, zijn we al om 12.30 in die plaats.
Is wel een beetje vroeg om nu al op de camping te gaan dus we besluiten door te rijden. In Bulls (lunch) was een winkel met Nederlandse spullen. Lekker een emmer Remia en wat Nederlands snoepgoed gekocht. De DVD van Frans Bauer hebben we maar laten liggen. Het weer is niet super, maar wel lekker om te rijden. Nog maar 200 km naar Wellington.

Aangekomen in Wellington besloten om morgen “de oversteek” te maken. Geeft ons geen gelegenheid om Wellington zelf te bezoeken, maar Peter heeft niet zo’n zin in zo’n stad.
Morgen heel vroeg uit de veren want we moeten om 7.25 inschepen. Volgens de mensen hier van de camping moeten we om 6.30 gaan rijden. ’t Is maar 14 km, maar de ochtendspits. Dus vanavond vroeg naar bed en morgen komen we er achter of Peter weer zeeziek gaat worden…

Heel fijn om te lezen dat we zoveel volgers hebben. Is voor ons ook leuk om te lezen.
Voor vandaag: Houdoe!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

26 januari, New Plymouth

Al eerste willen we Armand feliciteren met z’n nieuwe baan! Helemaal TOPPIE.

Gisteren geen internet maar gelukkig vandaag weer wel. We weten dat we een paar trouwe fans hebben en die willen we niet teleurstellen. We vroegen laatst hoe het met jullie ging en we vonden het leuk om daarop reacties te krijgen. Anita bedankt voor de uitslagen enne code 25…gewoon een mooi(e) NATuur.

Waar we de 25e zijn gestopt gingen we vandaag, de 26e mee verder. Mt. Ruapehu was nu goed te zien en bij dit uitzicht even een bakkie op.
Besloten om verder te rijden naar New Plymouth, voor een uitzicht op Mt. Taranaki. Een tocht van meer dan 300 km. Sorry, maar we hebben heel onderweg wederom genoten.
De natuur op route 43 was heel glooiend en Peter zei onderweg: dit had ons vader ook mooi gevonden om te rijden… De schapen waren niet te tellen.

Mt. Taranaki zagen we al in de verte, wat een monster. Heel gaaf!

Om 17.00 uur lagen we lekker op de camping van de zon te genieten. Bij de receptie vertelde ze dat er feest was in het park Pukekura. Eerst nog even langs een vrij nieuwe brug en daarna lekkere spare-ribs gegeten. We waren nog goedkoper uit dan gisteren. Het feest in het park was heel gemoedelijk, af en toe een praatje met de mensen en de verlichting maakte het geheel extra sfeervol.

Weer zo’n dag geweest die ze ons niet afpakken!!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

25 januari, Ohakune

Vandaag stond het Tongariro National Park op het programma. Dit is het oudste natuurreservaat van NZ. Het zag er veelbelovend uit met het weer maar we hielden het uiteindelijk gelukkig droog.
Door het reservaat rijden was weer genieten, veel toetoe gras (soort pampas gras). In Whakapapa Village zijn we met een kabelbaan naar een hoogte gegaan van 2069 m., daarna verder te voet naar 2283 m. En dat was heel vermoeiend lopen (hijg hijg).
Uitzicht op Mount Ruapehu, een vulkaan, zou onze beloning zijn ware het niet dat de wolken in de weg zaten. Het landschap is daar alsof je op de maan loopt. Heel bijzonder (zie foto). Om 16.00 uur ging de laatste lift naar beneden en net voor we ons verdiende ijsje en koffie op hadden werden nog getrakteerd op een geweldig uitzicht over het reservaat.

Na deze middag zijn we beland op camping Ohakune. En… we zijn voor het eerst uit eten geweest! Schnitzel, en dat maar voor € 12 p.p. inclusief drinken.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

24 januari, Taupo

Afgelopen nacht wederom veel regen en flinke wind, storm dus. We hoorden dat er tot 30 CENTImeter regen was gevallen. Het had ook meer dan 24 uur onafgebroken gegoten.

We zijn naar Wai-O-Tapu Thermal Wonderland geweest. En het klopte: een wonderland!. De stank viel mee en door het miezerige weer de toeristen ook. Om 10.15 uur werd er zeepsop in de Lady Knox Geiser gedaan en “spontaan” begon deze te spuiten. Het park met al haar kleuren, kraters, poelen en geisers was een belevenis. We hebben geen spijt dat we een dag langer op de camping zijn gebleven om dit spektakel te zien. De kleurenpracht en de hete bronnen waren onvergetelijk. We hebben samen bijna 250 foto’s gemaakt op één dag. Gelukkig hebben we tegenwoordig digitale.

Vervolgens richting Taupo. Op het lijstje stond de “Huka Falls”. Eerst de camping gereserveerd en toen naar de waterval. Geen spektakel maar toch de moeite waard om even gezien te hebben. We zijn een beetje verwend denk ik… (Krimml, Schaffhaussen).

We hebben inmiddels 1377 km afgelegd. Vanavond wederom zelf gekookt (Jacqueline dan…), echt restaurants hebben we nog niet veel gezien (of gezocht).

Het land, zoals wij dat ervaren, is heel relaxed. De mensen, het verkeer, kortom een heel fijn vakantieland.

De door ons bezochte campings (Top 10) zijn zonder uitzondering uitstekend. Altijd schoon en keurig sanitair, gezamenlijke keuken, en soms een zwembad(je). Hier hoef je tenminste niet met een wc-rol onder je arm aan de wandel. En voor de prijs hoef je het ook al niet te laten (€ 25 per nacht per 2 personen met camper).

En hoe gaat het met jullie??

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

23 januari, Rotorua dag 2

Een verplichte rustdag, door de vele regen.

Besloten om vandaag op deze verharde camping te blijven. Na een bakkie boodschappen gedaan. Eten voor de komende 2 dagen en een paraplu.
Wel even langs het Bath House gereden en wat foto’s genomen. Je ruikt door het heel de stad de geisers. En verder…. Regen…. Heel veel regen.

We hebben ons vermaakt met spider solitaire, lezen en videobewerking. Gegrilde kip met satesaus (zelf gemaakt), rijst en sla als avondeten.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

22 januari, Rotorua dag 1

KIA ORA!

Vandaag vanuit Papamoa naar Rotorua, de Whakarewarewa Thermal Reserve.
Onderweg komen we langs Te Puke. Stad van de Kiwi. Langs de weg enorm veel hoge hagen en daarachter zien we de kiwi-plantage’s.
We hebben geluk met het weer. Geen zon maar ook geen regen. De temperatuur blijft goed en zeker in zo’n geiser gebied. Het waren zeker geen bloementjes die we roken, meer rotte eieren. 12.15 uur begon de Maori-show, het binnenhalen van de gasten. Dit stukje show was voor ons lang genoeg.

Het was een heel apart gezicht die modder poelen en stoom uit de grond. De grootste geiser van NZ, de Pohutu, aanschouwd. In het restaurant een heerlijk broodje op en vervolgens nog een half uur rondgelopen Toen begon het te regenen. Als souvenir een shirt voor Peter en zaadjes van de Silver Fern (boomvaren) meegenomen.

Op de camping, Rotorua Holiday Park, hebben ze een hot pool en daar heeft Jacqueline vanmiddag even van genoten. Het blijft regenen, helaas geen weer om de stad in te gaan. Je merkt dat de vakanties hier ten einde lopen.

Alleen campers arriveren hier vandaag. Peter gaat onvermoeid door met zijn “spider solitaire” terwijl de grill warm wordt voor ons avondmaaltijd: een varkenslapje met brood. Na het eten de route uitstippelen voor de komende dagen. U hoort nog van ons. Vanuit Nieuw Zeeland doen wij iedereen de hartelijke groeten! En Wies, fijn hé, zo’n volgzame hond?

’s Avonds nog vuurwerk gezien (chinees nieuwjaar), jammer van de regen. Echt het regende heel de nacht keihard door.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

21 januari, Papamoa beach

We hebben uitgeslapen. ’s Morgens lekker gezond en ’s middags naar Mount Maunganui, 12 km. verder. Je kon daar wandelen rondom de berg. De zon was in de middag weg maar we hebben een beetje kleur opgedaan. Peter wint! En ook een heerlijk ijsje op. De wafels werden hier vers in de winkel gebakken.

De rustdag was ook even nodig om al onze indrukken tot ons door te laten dringen. Wat is NZ toch een mooi land, één groot natuurpark. Elke avond zijn we wel 2 uur bezig met de foto’s, film en het verslag voor het thuisfront (de werkende mensen zullen we maar zeggen). Hier hebben we straks alleen maar plezier van als we nu alles gelijk goed benoemen.

We hebben nog even boodschappen gedaan, water (want het kraanwater hier is niet lekker) en we hebben onszelf verwend met een krabcoctail als vooraf. Gebakken aardappelen met vlees (in de camper zit een grill) en meloen na. Met een zeezicht vanuit de camper gaan we zo dadelijk eten. Km.: 28

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

20 januari, Coromandel-Papamoa

Terwijl jullie lekker lagen te slapen hadden wij wederom een bijzonder mooie dag. We werden gewekt met een strak blauwe lucht.

Om 10.15 uur vertrok onze trein naar dromenland, Driving Creek Railway, nabij de plaats Coromandel. Een man, Barry Brickell, had als beroep pottenbakker en als hobby: treinen. Door een gebied van 22 ha. heeft die man zelf een smalspoorweg aangelegd. Echt iets voor Armand! De kaartjes werden geknipt en het treintje bracht ons door het bos naar een hoogte van 173 m. Wij zaten achter de machinist die erg enthousiast van alles vertelde en zijn werk met precisie deed. Fluiten als we een tunnel inreden of als we weer vertrokken. Kom zeker straks de video kijken. Een uur later was de reis ten einde.

In Coromandel Town wat gedronken en vervolgens route 25 vervolgd. Deze route was zeker de moeite waard. Net voorbij Whitianga zien we aan de ene kant het water van The Thames en aan de andere kant de South Pacific. We kunnen niet genoeg vertellen wat voor mooie vergezichten we zien.

In dit gebied zijn de wegen goed te rijden maar heel veel bochten. Peter heeft dan geen zeebenen, maar kan rijden als de beste. ’s Middags even gestopt bij Whitianga om van de zon te genieten. Het landschap is in deze omgeving vlakker.

Stopplaats voor vannacht en morgen is Papamoa Beach aan de Bay of Plenty. Morgen rustdag. Hopelijk net zo mooi weer als vandaag, kunnen we gaan bakken. Heerlijk om zo vrij te zijn. ‘s Avonds uit eten: Turk, broodje Kebab Km.: 245 (totaal 1144km)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

18 en 19 januari, Waipoua kauri forest en Coromandel

18 januari, Waipoua Kauri Forest
Om 10.00 uur rijden we weer. Het zou een regenachtige dag worden maar gelukkig viel dat reuze mee.

De bedoeling was dat we de snelweg zouden nemen maar de navigatie leidde ons, nadat we van de veerboot afkwamen, binnendoor. Ach, we laten ons verrassen. De verrassing werd een gravelweg van wel 80 km!

Het uitzicht (o.a. Mahoe Forest) was wederom geweldig. Ons favoriete plekje in Oostenrijk is de Eggeralm en het leek wel alsof we 80 km. Eggeralm reden. We deden er dus wel wat langer over want we konden meestal niet harder dan 30 km per uur. Peter vond het heerlijk rijden, voor ons beiden dus een uitkomst.
Onderweg voor een schapenboer moeten stoppen en hij bood ons koffie of thee aan. Wij bedankte hem, “Yeah you wanne move on, oke”.

Om 13.30 uur kwamen we op de Kauri Coast camping aan. We hadden wel een bakkie verdiend.
Daarna, 5 km verder, het Waipoua Kauri Forest bewandeld. Daar staan Kauri Trees van wel 1200 jaar oud. Gigantische dikke hoge bomen. Jammer dat de wandeling maar kort was.
In Dargville even boodschappen gedaan en op de camping lekker gekookt. Ook de was is weer gedaan.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

19 januari, Coromandel
Vandaag vroeg vertrokken want we wilden veel kilometers rijden. En dat hebben we: 438 km. Tegen half 12 kwam de zon door.
Om 13.15 uur reden we Auckland weer voorbij. Lunchen bij dat “hoge gebouw”.
Omdat het rijden goed gaat gaan we gelijk door naar de Coramandel. Onderweg een watertuin bezocht maar die viel een beetje tegen. Wel hadden ze mooie eendjes, leuk voor Jacqueline. Onze weg (route 25) werd een beloning! Het uitzicht was echt magnifiek. Om 18.15 uur op de camping met zeezicht.

Even wat over de campings hier. Wij rijden op de “Top 10 holiday park” campings en die hebben allemaal een grote keuken met TV. Ook buiten staat de BBQ/grill klaar voor gebruik. Helaas geen eettentjes, en die hadden we vanavond graag gehad. Het werd dus een gebakken ei.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

17 januari, Bay of Islands

Wakker geworden (onze klok is al aardig gewend) en het regent. Die hadden we echt niet verwacht. We pakken dus wat extra spullen in en gaan naar de haven van Russell.
De Tucker komt mooi op tijd aan. Een mooie 2-master. Het is niet dat je zegt dat het keihard regent, maar evengoed worden we goed nat.
Op de motor gaan we de haven uit en al snel worden de zeilen gehesen. Na een welkomstdrankje en een vers gebakken cake met slagroom kiezen we het ruime sop.
Blijkbaar heeft Peter geen echte zeebenen. Hij ziet zo maar bleekjes. Door het minder goede weer zien we heel weinig van de mooie eilanden.
Tegen lunchtijd gaan we voor anker en worden we met een kleine boot afgezet op Moturua Island. Hier maken we een kleine wandeling. Peter heeft inmiddels weer wat kleur.
Terug op het schip staat de beloofde BBQ-lunch gereed. Smaakt goed. En het is nu even droog. Na de lunch wordt er verder gevaren op alleen de zeilen.
Dit betekent voor Peter dat de kleur weer langzaam wegtrekt. Hij is trouwens niet de enige.
’t Schip ziet er wel meer dan geweldig uit met alle zeilen omhoog. Jammer dat we bijna niets meekrijgen van de ongetwijfeld prachtige eilanden om ons heen.
Het weer werkt vandaag niet mee. Maar ja, dit is Nieuw Zeeland, en het weer kan, zoals we van te voren wisten, snel veranderen.

Vanavond kookt Jacqueline spaghetti, althans we zien wel wat het zometeen wordt.
Morgen gaan we richting Waipoua Kauri Forest. Althans dat zijn de plannen. Niets zo veranderlijk als een Ermens en het weer.

Heel erg leuk om jullie reacties te lezen. Blijf daar gerust mee doorgaan.
Gereden afstand 291 km.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

15 en 16 januari, Orewa en Russell

15 januari, Orewa
Na een goede nachtrust zitten we in het Nieuw-zeelandse ritme. Om half tien werden we opgehaald om de camper te halen. Na wat formaliteiten en uitleg over de camper rijden we weg.

We gaan eerst boodschappen doen. Om 12.00 onze tijd bellen we onze Mariska om haar te feliciteren met haar 22e verjaardag.

Dan rijden we richting Orewa, knap hoor die Peter. Ik ben blij dat hij gelijk met zo’n camper LINKS kan rijden.

Aangekomen op de camping richten we de camper in. Ruimte genoeg voor onze spullen. Het weer is geweldig!

’s Middags lekker zwemmen en zonnen aan het strand. Watertemperatuur is heerlijk. Om 19.00 uur hamburgers op de grill. Nog een avondwandeling en een ijsje op.

Daarna in de camper een bakkie en wat computeren.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

16 januari, Russell
Vreemd hoor, wij hadden de nacht erop zitten en onze meiden waren nog aan het feesten.

Rond de klok van 10.00 uur gaan rijden richting Russell. De hele route is een belevenis. Een prachtige natuur met zoveel Afrikaanse lelies onderweg, je ruikt ze gewoon. Ook de boomvarens zijn prachtig. Een slingerweg richting Bay of Islands.

Gestopt bij Wellsford voor een heerlijk bakkie cappuccino. Onderweg kijken we elkaar glimlachend aan: wat een droomreis en we zijn nog maar net begonnen. De kustlijn is meer dan prachtig.

Om 16.30 uur kwamen we aan in Russell. Wederom een mooie camping. De zeiltocht voor morgen geboekt (voor de liefhebbers die willen zien met welke boot: www.tucker.co.nz).

Daarna nog even gaan zwemmen. Op de camping hebben ze een algemene grill/bbq. Wij onze worstjes er ook op en zo ontmoet je wat mensen… ook Nederlanders.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

14 januari, We zijn er…

Na nog een extra 9000 km zijn we aangekomen in New Zealand!
Vanmiddag de stad in geweest en de Sky Tower (220m) opgeweest.

Zijn nu op de kamer en hebben een pizza laten komen. Zo lekker ff in de douche en dan….. slapen.

Morgenvroeg om 10.30 gaan we de camper ophalen. Dan gaan we proberen links te rijden. Jullie horen weer van ons.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

13 januari, Kuala Lumpur

Zijn gisteravond aangekomen in Kuala Lumpur. Na invullen van een juist formuliertje mochten we Maleisië binnen en konden we naar onze kamer.

Maar eerst een cigaretje! De kamer is superdeluxe! Omdat we een beetje moe waren hebben we een paar uurtjes geslapen.

Zojuist (14:00 uur lokale tijd) ontbeten en een kleine wandeling rond het hotel. Zijn nu op de kamer om een bakkie te doen. Naar de stad Kuala Lumpur doen we niet meer want daar is de tijd te krap voor.

‘t Is nu voor jullie 8 uur in de ochtend en voor ons 15.00 uur. Vanavond om 21.35 vliegen we door naar Auckland. Van codes nog geen sprake, laat staan 25…
‘s Middags hier regen. We hebben dus nog maar even geslapen. Dadelijk nog wat eten en dan naar het vliegveld.
Jolanda nog bedankt voor de sponsoring.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

11 januari, De laatste dag thuis…

Zojuist onze Shyra ondergebracht op haar eerste vakantie-adres. Sam zal samen met Wies en Jack de eerste weken voor haar zorgen.
De laatste details nog inpakken en alles nog maar een keer controleren of we niets vergeten.
‘t Wordt nu wel echt spannend…. over 24 uur hangen we ergens in de lucht…
Wel heel lief en leuk al jullie reacties!!!

6 januari 2011, Eerst uitzieken

Deze week niet bezig met de reis maar met een stomme griep! Uitzieken dus. Gelukkig gaan we de goede kant op.
We krijgen nog wat vrienden op visite deze week en Mariska viert eerder haar verjaardag.
Peter hoeft niet meer te werken en ik wil maandag nog wel even naar kantoor. Al was het alleen maar om te kunnen zeggen: lieve mensen tot 8 maart…

31 december 2010, Het wordt spannend!

Het begint nu echt te kriebelen.

Allerlei lijstjes liggen klaar, wat moeten we nog kopen en wat mogen we niet vergeten…

Heb net een mail verstuurd om de tijd aan te passen als we met dolfijnen gaan zwemmen. We hadden geboekt om 08.30 uur en willen nu om 05.30 uur. We hadden gehoord dat deze tijd beter is.

Jaja nog 12 nachtjes slapen.