8 juni 2012, Vliegveld Canada

Gisteren een goede reis naar Vancouver gehad. Regen, dat was jammer.

Vanmorgen de camper ingeleverd en met nog tientallen Nederlanders wachten we op onze vlucht.
Je raakt dan aan de praat, niet zo moeilijk… toevallig ontmoeten we 2 Bredanaars en die blijken dan vroeger bij Peter om de hoek te wonen. Zie foto.
Nou, nog even en we zijn thuis.
Groetjes allemaal en tot gauw, Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

6 juni, Olympische omgeving

Onze laatste dag in Whistler. Vandaag gaan we richting de Olympische springschans.
We mogen gelukkig weer die mooie route rijden waar we alle beren hadden gezien. Niet verwacht dat we op dit tijdstip, 12.00 uur, een beer zouden zien.
Maar wij zijn bofkonten en zien een bruine beer. Misschien dezelfde als van de week maar dat maakt ons niet uit. Genieten dus van dit bijzonder gevoel.
Het Olympisch dorp is niet vrij van entree. $ 10pp. Voetgangers zijn gratis, je raad het al.
De paden zijn nog besneeuwd maar de autoweg loopt prima. We vonden het allebei een bijzonder iets om voor die grote springschans te staan.
Je moet echt wel lef hebben om daar van af te springen. Ook een heel klein stukje gewandeld op het parcours van de biatlon.

Op een parkeerplaats vlakbij een kopje koffie gemaakt. Een waterval, Alexander Falls, lag ernaast dus daar ook nog even geweest. Daarna wilden we naar de volgende parkeerplaats rijden, want daar was laatst een beer. Als we net wegrijden zien we daar de volgende beer!!
We eten nog een ijsje (drumstick van Nestle, heerlijk) en gaan richting benzinepomp.

Onderweg zagen we het bord van Whistler Bungeejump. Oh ja, ook leuk om te kijken. Zo gezegd zo gedaan want we hebben de tijd aan onszelf. Een mooie omgeving en als we daar aankomen springt er iemand. Dan gaan we uiteindelijk tanken en terug naar camping. We luisteren momenteel naar de uitzending van Alpe d’Huzes. Vanuit Canada wensen wij iedereen succes daar!

Misschien is dit ons laatste verslag vanuit Canada omdat we niet weten of er internet is op de camping in Vancouver.
Wij kunnen in ieder geval terugkijken op een geweldige vakantie, twee zelfs.
Dat we Elly en Ron hebben ontmoet vonden we ook heel bijzonder en we weten dat zij hetzelfde hebben ervaren. Bij deze zijn jullie uitgenodigd, als je ooit naar Nederland komt.
Zaterdagochtend om 11.45 uur zetten we weer voet op Nederlandse bodem. Kan Peter nog mooi de oranje vlaggen buiten ophangen…

Groetjes allemaal en tot gauw, Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

5 juni, Ziptrekdag

Deze ochtend niet al te laat uit bed, want het wordt een avontuurlijke dag.
Om 9.00 uur zitten we bij de receptie om met het pendelbusje mee te gaan. Ineens beseffen we ons dat het busje pas om 10.00 uur gaat….
Dus eerst maar even een bakkie koffie. Het weer is trouwens regenachtig, temperatuur 9 graden.
Dan alsnog met het busje naar het dorp. We boeken ons avontuur om 13.10 uur. We kunnen dus op ons gemak Whistler in. Nog wat winkeltjes bezocht en wat spulletjes gekocht.
Dan is het eindelijk zover. We vertrekken voor de “Eagle Ziptrek” Het blijkt dat we wel een heel speciale behandeling krijgen vandaag. Onze groep bestaat uit 2 gasten en 3 begeleiders! We worden met een busje een eind de Blackcomb Mountain op gebracht. De tocht voert ons langs de Olympische bobsleebaan. Wat een joekel.
Boven aangekomen staan we voor onze eerste van vijf uitdagingen: een “ziptrek”. In goed Nederlands zouden we zeggen een kabelbaan. Beide hebben we inmiddels een harnas aan en een helm op.
We worden aan de kabel vastgemaakt en stappen zo de diepte in… De adrenaline stroomt door ons lijf. De eerste is slechts een “opwarmertje”. Zo volgen er dus nog een paar.
Om van zip naar zip te gaan lopen we, via bruggen, tussen de toppen van de bomen! Werkelijk fantastisch.
De vierde is de langste. 750 meter lang en een verval van 20 verdiepingen. Snelheid zo tegen de 100km per uur. M’n Mutske was zo onder de indruk dat ze niet eens heeft gegild.
Oh ja, omdat de begeleiders ook moeten trainen wordt me gevraagd of ze mij mogen “redden”. Wanneer ik het eindpunt heb bereikt laten ze me terugzakken tot halverwege en komen ze me redden. Ik hang dan een minuut of 5 stil boven de grond…. Geweldig! De reddingspoging wordt volbracht in 7.26. Een goede tijd!
De laatste van de vijf eindigt in het dorp en is de “freestyle”. Jacqueline gaat als eerste en ik zal, ondersteboven, volgen. Wat een KICK!
Ons wordt geadviseerd om een beetje “cooling down” te doen want de adrenaline moet uit je lichaam.
Omdat we geen zin hebben nog een half uur te wachten op het pendelbusje gaan we te voet terug naar de camping. De kok heet Muts vandaag en het is brood met een heerlijk stuk vlees.
Als je een indruk wil krijgen:
Morgen onze laatste dag in Whistler.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

4 juni, BERENgezellig in Whistler

Dat was het vandaag. We kunnen jullie vertellen dat we ZEVEN BEREN hebben gezien. En niet zomaar even snel… nee we hadden de tijd om te genieten van deze bijzonder mooie beesten.
We hadden andere plannen maar door het weer hebben we deze uitgesteld naar morgen.
Eerst een flinke wandeling gemaakt door een park achter de camping richting de stad. Alles is hier zo mooi aangelegd.
Na de middag gingen we op zoek naar koffie, en gelukkig we kunnen weer even vooruit. Ook broccoli en een kaassausje gekocht. Hollandse pot dus.
We hadden een route gevonden, net buiten het dorp, om te rijden. Het bleek een hele mooie route te zijn en we kwamen steeds meer beren tegen.
Wij enthousiast!! Filmen en foto’s. Jammer dat naderhand de foto’s tegen vielen. Een paar zijn gelukt, dus de mooiste beelden kunnen we niet delen want die zitten in ons hoofd.
Toch baal ik, Jacqueline, hier wel van. Moet dus nog het een en ander leren.
De beren komen dus rond de klok van 17.00 uur het bos uit om langs de kant van de weg gras te eten. Je kunt ook mee met “Bears viewing”. Zij vragen $ 119…
We gingen van de ene beer naar de andere. Toen we niet meer verder konden rijden en om moesten keren kwamen we de eerste beer weer tegen, maar nu in de boom. Peter kon niet stoppen en reed nog een stukje verder.
Daar was ook weer een beer… even die bekeken en toen weer terug naar de beer in de boom. Zo zijn we 2 uur zoet geweest met beren kijken. De laatste, nummer 7, zagen we nog net toen we de snelweg weer opreden. Ook deze beer zat in de boom.
We kunnen terugkijken op een bijzondere toch nog spannende dag.
Tot morgen!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

3 juni, Whistler dag 1

Ik (Peter) wordt gewekt met een bakkie thee en een boterham met Nutella! Alleen het tijdstip is een beetje vroeg… 07.10. Maar goed, ’t is vakantie dus we gaan er snel van tussen uit dit verschrikkelijke oord.
We gaan verder op de 97 en dan naar de 99 richting Whistler. Onderweg weer prachtige vergezichten.
Onderweg gestopt voor, ja hoor, een waterval. De Nairn Falls. ’t Is maar 1,5km lopen dus dat redden we wel. Het was de moeite waard.
We komen aan in Whistler op de camping. Dit is zoals een camping kan zijn! Alles keurig netjes, verzorgd en doet gezellig aan. Er rijdt om 16.00 uur een pendelbusje naar het dorp/stad. Wij mee.
Wat een verschrikkelijk gezellig stadje. We worden in het centrum afgezet van waaruit alle liften vertrekken. Een drukte van belang. Vooral heeeeel veel mountain-bikers. Ze gaan, met fiets en al, in de lift en komen dan (althans wat wij er van kunnen zien) in volle vaart naar beneden gereden. Een heerlijke drukte!
Je kunt wel zien dat hier 2 jaar geleden de Olympische Winterspelen waren. De hele stad ziet er spic en span uit. Echt gezellig. We eten in het “Amsterdam-café”. Ze hebben er zelfs wentelteefjes en bitterballen!
De avondwandeling voert ons terug naar de camping en duurt een half uurtje. Koffie maken, foto’s kijken, verslag maken en voordat ik het op het net kan zetten zijn de eerste al weer wakker in Nederland. Het is nu 6.00 uur maandagochtend bij jullie. 21.00 uur zondagavond hier.
We zullen de resterende dagen wel in Whistler blijven, dus blijf ons volgen.
We hebben al leuke, avontuurlijke plannen voor morgen, maar dat lezen jullie nog wel!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

2 juni, 100 Mile House

Nog even een potje wordfeud en kletsen met de kinderen want we gaan weer verder. We weten niet of we bij de volgende stop internet hebben.
We rijden de 24, geen highway maar een toeristische route. Wij vinden hem mooi om te rijden. We hebben onderweg regelmatig een bui, buitje en zon.
En dan roept Peter: een beer, een beer, rechts van de weg! De beer, een mooie grote bruine, stak over. Nog net een stukje op film kunnen zetten. Helaas te laat voor een foto.

Na 330 km komen we in het plaatsje 100 Mile House aan. De RV-camping hebben we snel gevonden in dit gat.
Het regent goed door en de camping is, ja een misser zullen we maar zeggen. Het ligt achter een goedkoop motel en ’t geeft een gevoel van er gebeurt van alles, maar liever niet bij daglicht…
Na de bui nog even gewandeld en de pizza (921 gram) in de oven. Dat smaakte goed.
Besloten om op tijd naar bed te gaan en morgen lekker vroeg te gaan rijden. Het beloofd een zonnige dag te worden.
De tussenstand van het kaarten is in het voordeel van Jacqueline 9 tegen 4.
En hoe gaat het allemaal bij jullie?

1 juni, Kinney Lake

Toen jullie vanmorgen lagen te slapen hebben wij gisteren nog van de zonsondergang genoten. De lucht was geweldig.
Vandaag hadden we Kinney Lake in gedachten. We twijfelden eerst nog omdat het weer niet zo mooi was.
Uiteindelijk na de boodschappen, brood en een gebraden kippetje, zijn we toch maar gegaan.
Een wandeling van 4,2 km. Alle tochten, rustplaatsen en uitzichtpunten zijn hier goed verzorgd.
Dat doen ze van het geld dat ze verdienen met de Nationale Parkpas. Als je wilt stoppen in een park dan moet je zo’n pas hebben. Een voordeel is dat ze niet bij elke waterval of kloof een ingang hebben met een juffrouw of meneer die entree vraagt.
We hebben 3 uur gewandeld met goed wandelweer. Ons keerpunt werd Kinney Lake.
Het is inmiddels alweer 21.00 uur, het regent nu goed door. Het kippetje smaakte heerlijk en morgen gaan we verder richting 100 Mile House.
Ps: omdat we nu internet hebben konden we ook onze mail lezen. We kregen een mail van Hallmark dat 1 kaart nog niet was verzonden… die van Jack en Wies. Bij deze nog proficiat met jullie zilveren huwelijk.
Allemaal een fijn weekend, liefs Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

31 mei, Eindelijk… met foto’s

zaterdag 26 mei 2012
Tijdens het ontbijt vertelde Elly wat ze had bedacht: mee naar Lake Louise. Dat was een heel goed idee.
Zo konden we nog een dagje met elkaar doorbrengen. Eerst weer even tanken… $ 178.
Langs de mooie route stond een bord: bears on road! En we zagen een BEER!! Een kleine Black Bear liep langs de weg. Het ging zo snel dat we helaas geen foto konden maken.
Lake Louise ligt op 1732m en het meer was nog half bevroren. We hebben met z’n vieren langs het meer gelopen. De zon scheen heerlijk en we hebben allemaal genoten van deze bijzonder mooie dag.
Rond 16.15 uur vertrokken Ron en Elly richting Invermere en wij zochten een camping.
Die was vlakbij, 4 km van Lake Louise. Een staatbosbeheercamping. Omdat we geen boodschappen hadden gedaan was onze avondmaaltijd flensjes zonder kaneel.
’s Avonds nog wat rondgelopen en foto’s gemaakt. Het werd kouder dus de verwarming aan.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

zondag 27 mei 2012,
De nacht was echt koud en het bed ligt niet zo best. Dat gaan we vannacht anders proberen. Na een ontbijtje en een bakkie gaan we terug naar Lake Louise. Het is nu 10:00 uur.
We willen een lange wandeling maken. Bij de splitsing waar we gisteren links gingen gaan we nu naar rechts. Na 100 meter staat er een bord dat deze route is afgesloten vanwege lawinegevaar. We lopen de andere route. Het heeft vannacht goed gevroren want het hele meer is weer helemaal dicht. Nee, geen dik pakijs, maar het is wel dichtgevroren.
Het is een totaal wolkenloze dag! Maar nu gaan we verder… voorbij het einde van het meer, waar we gisteren zijn gestopt. We baggeren door de sneeuw en worden beloond met prachtige uitzichten. We klimmen, glijen en klauteren rustig verder.
We hebben de tijd. We lopen het pad van de “six glaciers”. Nou ja, pad….. Nu heb ik inmiddels al best wel wat gezien van deze aardkloot, maar wat mij (sPeet) betreft is deze dag een SUPER-dag!
Onderweg horen we het voor ons, sinds Glacier Bay, bekende geluid van het ontstaan van een lawine….. We kijken en filmen maar niks te zien. Wel typisch dat je het geluid gelijk herkend.
We lopen door…. We komen niet zoveel mensen tegen. We lopen tot we aan een “oude” lawine komen. Ondanks onze goede bergschoenen besluiten we dat het genoeg is. Verder gaan lijkt ons te gevaarlijk.
Het is inmiddels 13:00 uur. De tocht terug gaat natuurlijk een stukje sneller. Om 14:45 uur staan we weer op de parkeerplaats. En dan….. is er koffie!
We hebben besloten richting Banff te gaan. Op zoek naar een camping met internet. Aangekomen in Banff eerst even boodschappen doen.
We vinden een camping, maar het is weer zo’n staatsbosbeheercamping. Niks mis mee maar geen internet. We sturen de kids vanavond wel een sms.
Vandaag heet de kok Peter en hij maakt een heerlijk groooooot stuk vlees klaar. Lekker met brood.
Het is inmiddels 20:00 uur en we gaan zo de foto’s bekijken. Gemiddeld maken we er maar zo’n 175 per dag….. Mijn Mutske zit aan d’r iPad te flipperen en vandaag mocht ik het verslag maken.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


maandag 28 mei 2012
Vanmorgen nog de matrassen verwisseld en uitgeslapen… een rustig dagje in Banff.
Leuk plaatsje. Je kunt daar met de gondel omhoog maar dat wilden we niet. We zien al zoveel bergen, die $ 80 houden we in onze zak.
Besloten om verder te gaan naar Bow Lake. Daar aangekomen blijkt dit meer nog geheel bevroren te zijn. We rijden door en maken verschillende stops voor prachtige vergezichten, een waterval of een ZWARTE BEER!! Kicken!
We hadden er al eerder een gezien maar nog niet op film/foto gezet. Daar hadden we nu alle tijd voor. Vijf minuten voordat hij het publiek achter zich liet. Gelukkig zaten we in de auto, je wil zo’n beer echt niet tegenkomen tijdens je wandeling.
Verder richting Columbia Icefields, op zoek naar een camping want het was ondertussen 17.00 uur. Uiteindelijk werd de parkeerplaats/campground van de Icefields onze camping.
Op een afstand van een paar honderd meter van de gletcher. In het informatiecentrum kon je met muntjes op internet. Dat hebben we dus even gedaan.
De avond werd steeds kouder maar we hadden het er graag voor over omdat we deze plaats wel heel bijzonder vonden. We gaan nu een potje kaarten.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


dinsdag 29 mei 2012
De nacht was, met een beetje kleren aan, goed te doen. Jammer dat we wakker werden met een uitzichtloze view. Ook viel er natte sneeuw. Een goede reden om langer in bed te blijven.
Na de koffie richting Jasper. Onderweg nog 2 zwarte beren gezien. Het blijft heel bijzonder! Gestopt voor watervallen. Een goede oefening om een waterval te fotograferen.
Zo vermaken wij onszelf de hele dag, een beetje rijden…, fotograferen/filmen en genieten van de mooie natuur.
We blijven ons verbazen over de kosten van de boodschappen. Een stukje kaas 8 dollar of een droog koekje: 4 dollar! Ook fruit en groenten zijn naar onze begrippen niet te betalen.
Ach, we komen niet om van de honger en anders hebben we nog een dikke laag van de cruise.
We zijn beland op wederom een natuurparkcamping. De douche is alleen 2 km lopen! Back to nature zullen we maar zeggen.
Diner: gebakken aardappelen met biefstuk en sla, kok: Jacqueline

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

30 mei 2012
Wandeldag! We gaan vandaag een klein stukje terugrijden op de 93. Na 8 km komen we bij de Five Lakes Route. Een wandeling van een km of 5. De uitzichten waren zoals gewoonlijk weer de moeite waard.
We begonnen om 10:30 en hebben gelopen tot een uur of drie. Nog iets te vroeg om terug te gaan naar de camping, dus nog even een bezoek gebracht aan Lake Annette en Lake Edith. Aan het “strand” een paar appeltjes gegeten.
Nu terug naar dezelfde camping, maar een plaatsje dichterbij de douches gevraagd.
Onze plaats opgezocht en behalve de talloze eekhoorntjes en marmotten worden we ook bezocht door een paar “elk”. Dit is een groot soort hert, maar dan zonder gewei. Ze komen op de camping om te bevallen omdat hier minder beren en wolven zijn…. Kok: Dr. Oetker.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


donderdag, 31 mei 2012
Vanuit Jasper rijden we langs Mount Robson en gaan nu naar Valemount. Onderweg komen we vanuit Alberta weer in British Columbia.
De klok gaat wat ons betreft weer een uurtje terug, zodat het tijdsverschil met Nederland weer 9 uur is. In de folder hebben we gezien dat daar een mooie camping is met “Free internet”.
Inmiddels zitten we daar en kunnen we “eindelijk op internet”. Wel gek hoor, dat je dat zo mist als het er niet is. Inmiddels al “geskyped” met de kids.
Ik zit nu het verslag te maken, zodat we dat op het net kunnen zetten.
We gaan eerst nog even een stukje wandelen in een moerasgebied. Behalve 1.000.000 muggen ook nog wat eenden, bevers en vogels gezien.
Boodschappen gedaan, en wij zuinige Nederlanders kiezen voor goedkoop. Biefstuk maar weer (kip is hier duurder).
Zo meteen nog een aantal foto’s erbij zoeken en dan kunnen jullie weer reageren! Ook nu is het weer fantastisch om jullie reacties te lezen. Deze keer doen we de foto’s er allemaal in 1 keer bij… nee niet alle foto’s, maar een selectie! Geniet er maar van, wij doen dat in ieder geval!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

28 mei, Droomslaapplaats

We staan nu op de Columbia Icefields op 1971m hoogte. We logeren vannacht op de parkeerplaats.

VANDAAG EN ECHTE BEER GEZIEN en gefilmd.

Alles goed hier, helaas nog geen foto’s. We zijn al blij dat we even op internet kunnen. Alles gaat hier meer dan geweldig.
‘t Zal vannacht wel weer koud worden. De meren hier zijn nog bevroren. Liefs, kusjes, knuffels en tot gauw allemaal!!!!!

26 mei, De eerste dagen in Canada

woensdag 23 mei 2012
We hebben de reacties gezien en we willen nog even kwijt dat niet alleen Peter was ziek maar ik ook hoor. Die middag heb ik nog vele mooie dingen gezien. 2 Orka’s, een adelaar en dolfijnen. Peter bleef liever in de hut.
De volgende morgen, half zes was ik al wakker, naar dek 3 om te genieten van de view… Vancouver was al in zicht. Het weer is slecht. Om 09.45 uur kwamen we van de boot. Het regende flink.
Eerst maar koffie want we hadden de tijd tot we de camper gingen halen. Een Starbucks gevonden en ik kwam erachter dat de videorecorder er niet meer was?? Hoe kan dat? Ik terug waar we allemaal gelopen hadden maar helaas… maar gelukkig hing de tas gewoon over de koffer! Wij blij.
Met de Skytrain en de bus naar Canadream waar onze camper klaar stond. Echt een grote, zelfs met een uitschuifbaar gedeelte. Het rijden gaat mijn chauffeur wederom prima af. We gaan richting Hope en onderweg stoppen we bij een Walmart. We schrokken een beetje van de prijzen, en nee zelfs één pak koffie hebben we niet meegenomen.
De route naar Hope was al geweldig, vele watervallen gezien. In Hope de eerste RV-Camp opgezocht. De koffers uitgepakt en een boterham gegeten. Helaas we hebben geen internet. We gaan vroeg naar bed en genieten nog na van de cruise.


Donderdag 24 mei 2012
Om 09.00 uur vertrokken en we hebben genoten van de route naar Invermere. We hebben sneeuw, regen en zon gehad. In Salmon Army een McDonalds gevonden om te internetten. Onze Sandra is bijna jarig. Het rijden ging heel goed zodat we om 19.00 uur al in Golden aankwamen. Daar was de cinema van Peter zijn tante. Hij heeft daar herinneringen opgehaald. We vonden een telefooncel en belden naar zijn nicht Elly en Ron. We waren welkom, ze hadden alleen niet verwacht dat we daar zo snel waren.
Ze hebben ons van harte welkom geheten en we mochten daar slapen.


Vrijdag 25 mei 2012
We hebben een geweldige dag gehad bij Elly en Ron. Ze hebben ons de mooie omgeving laten zien en ons voorzien van eten en drinken. In de middag dronken we thee/koffie met taart en we hadden contact met Sandra en Mariska. Sandra liet ons ook Zoë even zien.
We weten nu ook waar we een goede maaltijd voor weinig geld kunnen eten. Tim Hortons.
De avond gezellig gekletst met elkaar. We blijven nog een nachtje slapen en dan gaan we richting Lake Louise.
Elly en Ron THANK YOU !!

Jacqueline en Peter.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

22 mei, Onze cruise

Het vervolg van deze dag (18 mei):
Na de lunch zijn we om 13.00 uur van boord gegaan. Met de kabelbaan naar boven. $ 29

De bedoeling was om daar te wandelen maar er lag nog teveel sneeuw. Inderdaad we zakten weg in de sneeuw, leuk hoor. We kregen een sms van Sandra: de verslagen waren aangekomen en Zoë had haar eerste fruithapje op. Wij nog wat mooie foto’s en film geschoten en door het stadje Juneau gelopen. Heel veel juwelierszaken. Het begon flink te regenen en toen zijn we terug naar het schip gegaan. Ik nog wat gezwommen en in de hot tub gezeten. Daarna heerlijk gegeten, rosbief, spareribs en vis met een heerlijke salade en toetjes na.

Zaterdag 19 mei 2012
Ja, we hebben weer zo’n WAUW-dag beleefd. Echt, een plaatje was het vandaag. Onverwacht. We hadden besloten om deze dag geen excursie te doen. Ze zijn echt heel duur. Wat is duur? Tussen de 100 en 200 euro voor een treinreisje of naar kennel. Een helikoptervlucht of walvis spotten zijn nog veel duurder.

Wij zijn van boord gegaan om te wandelen in het stadje Skagway. We ontmoeten een stel en raken aan de praat. Die hadden een busreisje geboekt voor maar € 65 p.p. Het leek ons wel wat, geboekt dus, en daarvan hebben we GEEN SPIJT!

We waren met een groep van 10 personen en de gids die ons reed naar de mooiste plekjes. Dezelfde route als de trein en zelfs nog verder, de grens over naar Canada. Deze route bracht ons tot plekjes die zo natuurlijk mooi waren dat je er stil van werd. Het enige “wildlife” die we gezien hebben waren geiten en een soort kip.

Voordat we op reis gingen vroegen mensen vaak: kunnen jullie wel zolang van huis, ga je je kleinkind niet missen? Wij antwoordde: weten we niet, en we blijven er niet voor thuis. Vandaag had ik, Jacqueline zo’n moment van heimwee naar het thuisfront.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


Zondag 20 mei 2012
Glacier Bay. Een vaardag door Glacier Bay. Drie gletsjers gezien, de laatste was magnifiek. Zo mooi blauw. Je hoorde het regelmatig donderen en dan kwam een stuk van de gletsjer los.

Gelukkig, we hebben het wederom allemaal op film. De foto’s zullen iets minder zijn en dat komt door mij, Jacqueline. Door het draaien aan de polarisatiefilter viel deze eraf en belandde in de oceaan… jammer.

Bij de gletsjers lagen zeehonden en er vloog een adelaar rond. Het weer viel reuze mee, 8,5ºC en geen wind.
Na de lunch 14.00 uur, op dek 3 rond gelopen en genieten van de omgeving. Er kwamen walvissen, dolfijnen en zeehonden langs. Kicken dus!!!
En dan moet je weer eten…

We hadden een uitnodiging gehad van de Kapitein om kennis te maken. Peter ging niet mee maar ik wilde die man weleens aanschouwen. Wat een show, iedereen in gala, behalve ik. Na 1 minuut was ik alweer weg en heb koffie gehaald voor mijn manneke.

Een wauw dag eigenlijk… maar om daar elke keer mee te beginnen wilden we jullie niet aan doen. Om 22.00 uur te bed.
We weten dat er ondertussen familie/vrienden jarig zijn of geweest: vanaf deze plek proficiat

Liefs Jacqueline en Peter.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


Maandag 21 mei 2012
Ketchikan. Een klein stadje waar we met 4 cruiseschepen aankwamen. Zo’n stad komt dan even tot leven. Je kunt naar de shows of iets kopen bij de 101 souvenirwinkels en natuurlijk de juweliers. Ook een kerstwinkel met Santa Claus bezocht.
Er viel wat motregen tijdens het wandelen en we hebben ons verbaasd over de krotten waar de mensen in wonen. Heel veel oude troep rondom het huis. De prijzen lagen zo rond de $ 239.000 voor een houten barak.
Tegen lunchtijd naar de boot, om een gratis buffet te verorberen (Hollanders…) Na de heerlijke lunch weer even het stadje in. Het regent nu wat harder dus we hadden het al snel gezien.
Voorop het binnen dek kun je heerlijk van het uitzicht genieten. Daar hebben we een uur gezeten, gezellig kletsen met andere mensen. We waren nog maar net vertrokken en de lucht trok open. Wederom heerlijk gegeten en een show gezien. Het is het elke keer net niet, maar een leuk tijdverdrijf.
We zijn weer op open water en de zee wordt ruwer. Om 22.00 uur mocht je foto’s maken van het enorm grote chocolade buffet, en dat was heel leuk om te doen.
Een half uur later werd het buffet opgevreten door de honderden gasten.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


dinsdag 22 mei 2012
Onze laatste vaardag. Nog steeds een ruwe zee en dat merken Peter en ik wel. Ach, een grote schoonmaak in het menselijk lichaam is soms niet verkeerd. Gelukkig, na 2 uur buiten op het dek, met 2 dekens, kwamen we in rustiger vaarwater. Ik heb nog wat kunnen lunchen maar Peter wilde alleen een bak koffie met een sigaretje.
We varen tot morgenvroeg 07.00 uur en dan is de cruise ten einde. We kunnen nu al zeggen dat we een geweldige ervaring rijker zijn. En, wat nog mooier is: de vakantie gaat nog verder.
Voor nu, het verslag van de cruise en hopelijk hebben we de komende dagen meer internet.

Dikke kus van ons.

18 mei, Aankomst in Juneau

Internet op het schip is traag, dus we plaatsen alleen maar een tekstverslag. Foto’s, en die hebben we genoeg, komen volgende week.

We zijn inmiddels in Alaska, hebben de klok nog een uurtje verder terug gezet. Het tijdsverschil is nu 10 uur met Nederland.
Vanmorgen om 4:30 allebei wakker. Aangekleed en naar buiten om foto’s te maken. Wie is hier nou gek? Daarna toch maar weer lekker terug…

Zojuist “dolfijn” ontbeten, een kleine school ging met ons mee.
Vanmiddag komen we aan in Juneau. We gaan dus nu even dit verslag plaatsen en wat er verder deze dag ons zal brengen lees je in ons volgende verslag.

Kinders en kleinkind: een dikke knuffel! En voor de rest een knuffeltje.
Jacqueline en Peter.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

17 mei, Vaardag 1

Heb jij dat probleem ook: dat je nooit weet welke dag het is op vakantie? Nou als je hier de lift neemt, het zijn er maar 12, dan zie je via de mat welke dag het is.
Dat probleem hebben we deze week niet…
Wat een luxe hier aan boord. Het eten is heel uitgebreid, we zullen al het lekkere maar niet noemen. Ze komen 2 keer per dag langs om je hut te verzorgen.

Vandaag hadden we een vaardag. Een rustige dag dus. Wel windkracht 7 tot 8, maar echt heel veel merk je daar niet van. Buiten wel, je kan zo van het dek afwaaien.
Wij hadden het gevoel dat we van eten naar eten gingen. Ik, Jacqueline, heb zelfs een bad genomen.

16 mei, Vertrek vanuit Vancouver

We konden in het hotel gratis internetten en daar hebben we gebruik van gemaakt. Skypen met de kinderen en een woordje leggen bij Wordfeud.

Te voet naar de haven gelopen. Een schone en mooie stad. Vooral de gebouwen zijn prachtig. Daarbij komt ook het goede weer er nog bij. Aan de haven bij een Italiaanse lunchroom ontbeten. Gebakken eieren met bacon en gebakken aardappeltjes. Dat smaakte prima.

Nog even tot 12.00 uur rondgelopen, foto’s en video gemaakt tot we de boot op konden. Het duurde nog anderhalf uur voordat we ingecheckt waren. De lunch stond klaar. Bijna heel de middag op het dek genoten van de zon en omgeving.

Om 16.00 uur een verplichte dril en om 16.30 uur varen we uit. Wij snel vanuit onze hut naar het dek want we varen een half uur eerder dan we dachten.

Terug in onze hut hebben we de koffers uitgepakt en daarna een hapje gegeten. Een tafel voor twee, de ober ging ons voor en hield de stoel voor mij klaar… duh… ik loop door en pak een andere stoel. Heb ik dat in de gaten. En dan legt die ober ook nog onze servetten op de benen, alsof wij da nie zelluf kenne! Wij zijn dat niet gewend, dat chique.

Forel met spaghetti, het smaakt goed. We hadden niet zo’n honger vandaag. Als Peter wil roken dan moet hij naar buiten en met een ondergaande zon is dat geen straf. Het weer is rustig en toch waai je bijna uit je hemd. We hebben ook de koffiebar gevonden, heel belangrijk, een toast naar Boven en we genieten ervan!

Het is nu 22.25 uur en de foto’s en video zijn al back-up van gemaakt en schrijf ik dit verslag. Peter is ondertussen in slaap gevallen. Morgen een vaardag.

Liefs Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

16 mei, We zijn er!

Inderdaad Sandra we zijn geland. Het was een goede vlucht. Groenland was heel mooi om te zien vanuit de lucht.

We werden in een warm Canada ontvangen door een achternicht van Peter, Nicole. Ze bleek een warm mens te zijn net als d’r moeder. We hebben onderweg naar het hotel nog met Elly gesproken. Net als wij zijn ze enthousiast om ons te ontmoeten. Daarna nog even wat gedronken in het hotel en vervolgens zijn we samen met Nicole naar haar woning gelopen. Toch een stukje Vancouver by night gezien.

En nu zijn we wel een beetje “op”. Het is bij jullie half negen in de ochtend en we hebben nog niet geslapen. Gaan we nu dus maar doen. Het is hier nu dus 23:30 uur. Morgen naar de MS Volendam. We gaan te voet, want het is maar een kwartiertje lopen en kunnen we toch een beetje de stad zien.

Nou, tot zover het eerste bericht vanaf deze kant van de wereld.

groetjes Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

14 mei, De muizen dansen…

De katten zijn van huis…. vandaar.

Zojuist gegeten, samen met Ronny, Sandra & Zoë, bij Mariska & Armand.
Mariska had lekkere nasi gemaakt, en wij waren niet te beroerd deze mee op te eten.
Van Sandra en Ronny een eerste “Minimuts DVDproductie” gekregen met prachtige beelden van ons kleinkind!

Morgenvroeg nog lekker rustig aan doen. De koffers zijn nagenoeg ingepakt, en we hebben zelfs kilo’s over… Ook Shyra nog wegbrengen naar Cok en Pauli…

Rond de middag gaan we met de trein naar Schiphol waar om 18:30 uur de Air Transat TS335 zal vertrekken naar Vancouver. Om 19:20 uur landen we weer…. maar zitten dan inmiddels een uur of 10 verder in Canadese tijd. Tijdsverschil is dus 9 uur met Nederland.

Dit is dus het laatste bericht vanuit ons thuisfront. Zoals het zich nu laat aanzien kunnen we op de MS Volendam best wel internetten, zodat we af en toe hier een verslag kunnen plaatsen.

Tot vanuit de omgeving Vancouver….

7 mei, Nog maar 8 dagen…

En zo komt het allemaal maar steeds dichterbij….
Nog een bericht van Elly uit Canada gekregen om toch vooral op de boot voldoende warme kleding mee te nemen. Dat zullen we dus maar doen. Maar goed, naar Alaska in bikini was sowieso een utopie….

We kunnen langzaam de koffers tevoorschijn halen en gaan vullen. Zorgen dat alle batterijen opgeladen zijn, alle juiste laders en laadsnoertjes inpakken voor zover dat al kan.

Nog maar een dikke week en dan zijn we onderweg naar weer een fantastische reis.

29 maart, Inchecken op MS Volendam, nog 47 dagen…

Heb zojuist ingecheckt op de MS Volendam. Dit geeft ons een prioriteitsinstapkaart (leuk voor Wordfeud!!). Scheelt dus een hoop tijd daar ter plaatse.
Alles is nu administratief rond. We kunnen wat dat betreft vertrekken.

Afspraak met nicht Elly is ook reeds gemaakt, waarschijnlijk 26 of 27 mei (‘s pa z’n verjaardag). Ook zij kijken er naar uit.

Al met al komt het dus dichterbij… nog minder dan 7 weken.

22 februari 2012, Aftellen is bezig…

Nog maar 82 dagen en we zijn weer op weg…

Alle reisgegevens zijn bekend.
We gaan langzamerhand de route maar eens uitstippelen.

Eerst 8 dagen een cruise naar Alaska op de MS Volendam van de Holland America Line. Laten we daar nou toevallig vorig jaar in Nieuw Zeeland(!) een foto van hebben gemaakt. Dit schip lag toen in Lyttleton (ja, het epicentrum van de aardbeving een dag later).

Daarna 15 dagen rondtouren in West Canada!
Met natuurlijk een bezoek aan nicht Elly in Invermere!

We hoeven niet te zeggen dat we er weer zin in hebben….