19 april 2017 Amerika 2016 videofilm gereed

Hoi allemaal,

Ja, we hebben er weer de tijd voor genomen. De videofilm van onze reis naar Amerika 2016 (Las Vegas en wijde omgeving) is gereed.
De film duurt ongeveer 40 minuten en je bent bij deze uitgenodigd om hem te komen kijken.
Deze keer niet in de bioscoop, maar “gewoon” bij ons thuis.

Je kunt gelijk van de gelegenheid gebruik maken om je in te schrijven op ons log van de volgende reis Reislog Nieuw Zeeland 2017

Zoals je misschien al weet, hebben we tegenwoordig een eigen website waar al onze verslagen op staan. Zowel van de afgelopen als de toekomstige reizen.
Kijk gerust rond op onze website en de reisverslagen vindt je onder de kop “reislog”

28 april 2016, Historical Railroad Track

Vandaag onze laatste dag in de camper.
Omdat we niet de hele dag gaan poetsen lopen we vandaag de Historical Railroad Track. Vanaf de camping toch eerst maar naar het beginpunt gereden (3km).
De wandeling is vrij vlak en zal ons via deze route uit laten komen bij de Hoover Dam. In de route zitten 5 tunnels. In de eerste tunnel hoort mijn vrouw al de vleermuizen.
Tijdens de bouw van de dam werd deze rails gebruikt om alle materialen aan te voeren. Inmiddels is de rails verdwenen en wat overgebleven is, is een mooi wandelpad met uitzichten over Lake Mead.

Na zo’n kleine 9(!) km staan we uiteindelijk op de dam. Nog wat foto’s en video gemaakt… en wat gerust… en dan gaan we weer de weg terug (nog een keer bijna 9 km). Vandaag dus een forse tippel.
Dan nog even een laatste avondmaal halen, eten en…. poetsen maar. Jammer dat er nu net een paar forse buien overtrekken.

We moeten de camper zo schoon mogelijk inleveren, en na 4 weken zijn de gebruikerssporen wel zichtbaar ook.
Morgen leveren we de camper in met 4200km toegevoegd aan de teller.

Alles weer in de koffers en we zijn klaar om de laatste dag door te gaan brengen in dat gokparadijs.

27 april, Lake Mead

Vandaag een bewolkte dag maar dat wisten we. De temperatuur is prima, korte broek en t-shirt.
We hadden een route uitgezocht om te rijden en wat te wandelen.
Als je zo’n mooie route rijdt dan zijn we allebei stil en genieten op onze eigen manier van de natuur.

Foto 1 pukkeltje
Foto 2 peter
Foto 3 Jacqueline
Ongeveer 80 km gereden richting Echo Bay. Gewandeld, Redstone walk, was maar een half uurtje.
Foto 4 red rocks
Foto 5 red rocks verticaal
Daarna richting camping Lake Mead en van het zonnetje genoten.
Jacqueline nog even een rondje camping gelopen en natuurlijk effe beppen met wie dan ook. Echt, die Amerikanen zijn heel vriendelijk!
Éen man had zelfs een drinkbakje met suikerwater hangen waar Honey Birds op afkomen! Geweldig toch?
Foto 6 Honeybird
Foto 7 Honeybird
Ook de cactussen staan hier mooi in bloei.
Foto 8 Cactus
Nu wij dit verslag erop zetten begint het te regenen met wat onweer.
We bereiden ons langzaam voor op het einde van de vakantie…

26 april, Hoover Dam van onder!

Vandaag hebben we een boottocht gemaakt.
Meestal vinden wij dit soort tochten verschrikkelijk slaapverwekkend, maar deze leek ons toch wel de moeite waard.
Foto 1 instappen
We hadden verwacht dat we vanaf Willow Beach richting de dam zouden varen…. niet dus! Vanaf de camping in een bus vertrokken en via een weg bij de dam, die alleen dit bedrijf mag rijden, staan we opeens zomaar (nou ja, na de veiligheidschecks) onder de grote brug. Tegen de voet van de Hoover Dam. Volgens de gids ziet slechts 0,0001% van de bezoekers de dam op deze manier. Wat een fenomenaal uitzicht!
Foto 2 Peter met brug op achtergrond
De gids legt de boot tegen de laatste versperring aan en verteld het, echt interessante, verhaal over de dam en de brug.
Daarna gaan we op weg voor de 18 km richting Willow Beach over de Colorado river.
Foto 3 Colorado River
Onderweg verteld de man uitgebreid over de omgeving, maar op een leuke manier en we missen weinig van zijn verhalen. Het water is, door de dam, zeer helder en we genieten van de cactussen en de rest van de natuur.
Foto 4 Groene algen
Leuk dat je tijdens de hele tocht vaart op de grens van de twee staten.
Foto 5 Liggende president
Omdat er mensen zijn die goed opletten spotten we diverse malen een aantal “mountain sheep”.
Foto 6 Mountain sheep
En dan hebben we het nog niet over het weer gehad… Een zeer kalm briesje, temperatuur van zo’n 25 graden, strakblauwe hemel… Sorry!
Foto 7 Cactussen op de rots
Na een uur of 5 bezig te zijn geweest worden we weer afgeleverd op de camping en gaan we, na de was, nog even boodschappen doen in Boulder City. Een sfeervol stadje en wederom zeer mooi aangelegd. Ook eten we hier een hapje (Pizza Hut).

Dan weer terug naar de camping waar we van een bakkie genieten (not really) en de dagelijkse routine doen met het verslag en de foto’s.

Gelukkig hebben we van het thuisfront whatsapp berichten gekregen zodat we ook weten hoe de Koningsnacht is verlopen…

(Zie voor meer foto’s het fotoalbum)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

25 april, Hoover Dam

Vanmorgen werden we wakker met regen maar dat is nog niet zo erg dan hagel en sneeuw… (zoals bij jullie)

Vandaag hebben we de Hoover Dam op het menu en we waren blij dat het geen hete dag was.

Eerst hebben we op de nieuwe brug gelopen (open sinds 2010).
Halverwege loop je van de ene staat naar de andere….
Daarna door naar de dam zelf.
Het is een ontzagwekkende constructie, maar dat is een open deur.
We hebben de Dam vandaag langs boven gezien en morgen gaan we (gaat het toch gebeuren Anneke) via de Colorado river, vanaf Willow Beach, de Dam van onderen bekijken. Onze eerste excursie.

Zie vooral de foto’s.
(na heel veel geduld is het zelfs gelukt een paar foto’s te plaatsen, ook van eerdere dagen.)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

24 april, Death Valley naar Lake Mead

Vanuit Death Valley vertokken nadat mijn vrouwtje een vakantieochtendritueeltje heeft afgewerkt. Oftewel mevrouw heeft gezwommen, foto’s gemaakt en mij met rust gelaten…
Om een uur of tien zijn we gaan rijden. Richting Mountain Springs. Hier aangekomen blijkt het helemaal niks te zijn. Geeft niet, even verder is Red Rock Valley. Langs de kant van de weg staan ergens veel auto’s en dat betekent dat er wat te zien kan zijn.
Camper aan de kant en het pad is zo’n 2 km lang, dus te doen. Waar het pad begint is niet helemaal duidelijk, maar we stappen maar wat. Opeens roept Jacqueline me terug. “Hé, hier zit een slang!” Was ik er bijna opgestapt maar inderdaad daar kroop een slang en volgens een “local” blijkt het een ratelslang te zijn. Nou, hebben we die ook weer eens ontmoet.

Verder is in het park geen camping met voorzieningen en we besluiten om buitenom Las Vegas te rijden naar Lake Mead. Dit is het meer dat voeding geeft aan de Hooverdam. We boeken een plaatsje met “lakeview”. Gelijk boeken we een tweede nacht, want van hieruit gaan we de Hooverdam bezoeken en de laatste paar dagen doorbrengen. We hebben nog even.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

23 april, Death Valley

Als we het Nationale Park Death Valley in rijden gaan we eerst naar Dante’ view op 1639 m hoogte. Even frisjes daarboven maar wat een uitzicht! We kijken in een dal waar Badwater Basin op -85,5 m beneden de zeespiegel ligt. Heel bijzonder.
Devil’s Golf Course lezen we op een bord; “ja, die is ook mooi” en we rijden via een gravelweg er naar toe. Het golfterrein van de duivel is bedekt met zoutkristallen en door weer en wind keihard geworden.

Ook Zabriskie Point is een bijzonder, bijna onnatuurlijk landschap.
We hebben zeker geen spijt om dit park te bezoeken. Het is er aardig warm, 32 graden en het is niet eens zomer…

We rijden verder het park in en bezoeken nu Badwater Basin. Alsof iedereen naar de ijsbaan gaat, maar het is allemaal zout. En bloedjeheet.
Peter heeft nog heel even met zijn drone kunnen vliegen omdat er bijna geen wind was en toeristen.

Als laatste stond nog Artist’s Palette. Lest best zullen we maar zeggen, wat was dat een prachtige route!! De bergen waren in vele mooie kleuren. Een paar keer gestopt maar soms kun je niet in film of foto weergeven wat je ziet.

Het is in inmiddels half zeven en het is mooi geweest. We gaan naar de camping Furnace Creek, een groot park met alles erop en eraan. Omdat het een zwoele avond is gaat Jacqueline nog even een half uurtje zwemmen, een verwarmd groot zwembad. Daarna wat eten in de Saloon, “hot wings”.

De plek is zonder stroom maar we hebben een camper…..

Helaas vandaag geen foto’s.
(Foto’s later bijgeplaatst)
Liefs ons.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

22 april, Kingman naar Shoshone

We worden wakker met een zonnetje! Weer een warme dag van 30 graden. We vertrekken rond 10.00 uur richting Death Valley, 340 km.

Onze verhalen zijn misschien niet zo enthousiast als Nieuw Zeeland maar we genieten wel hoor! De natuur is heel indrukwekkend maar het leeft toch wat minder. Er is wel voldoende afwisseling, maar alles is hier groot(s).

De Joshua Tree highway die we rijden doet zijn naam eer aan. Wat veel Joshua Trees, prachtig. Mijn wac moet goed zijn handen aan het stuur houden want de windvlagen zijn hier heel sterk. Dit is jammer want dan kan hij ook niet met de drone vliegen.

Om half twee rijden we het plaatsje Baker binnen maar rijden gelijk Death Valley in. De camping is over 91 km.

Het is niet druk hier op de weg en het landschap wordt steeds mooier. En dan, staan we op de camping, full hook-up. Dat is met stroom, afvoer, water en wifi! Niet te bevatten. Temperatuur 32 graden en veel wind midden in de woestijn.

We lopen een kleine vogelroute zonder één vogeltje gezien te hebben.

Uit een folder zien we plaatjes die heel mooi zijn, niet ver hier vandaan… spannend.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

21 april, via i-40 en Route 66 naar Kingman

Hallo allemaal,

Vandaag een rij-dagje. Iets meer als 200 km gereden. We rijden ook een klein stukje de historische Route 66. Uiteindelijk komen we in een dorpje Seligman en daar is pas te zien dat je op Route 66 bent.
Op de weg zelf niet. We stoppen even voor wat souvenirs en eten “dead chicken”.

De temperatuur is nu 30 graden en zijn inmiddels gearriveerd in Kingman. Dit is een tussenstop voor de weg naar Death Valley. Besloten om een stuk van dat park te doen en daarna rondom Las Vegas te vertoeven.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

20 april, Cornville

Omdat we geen brood in huis hebben gaat Jacqueline bij de McDonalds een ontbijtje halen. Ongelooflijk hoe druk het daar is. We rijden om half 11 richting Sedona. Onderweg komen we langs Rockville. Alles in de stijl van de Flinstones, yabadaba dooo. Zo denken wij nu ook!

De weg naar Sedona is prachtig, vele bossen en net voor Sedona komen de Red rocks weer te voorschijn. Bij de benzinepomp vragen we gelijk naar een rv Campground, “om de hoek” maar die bleek vol te zijn. Bij de camping zien we een Nederlands echtpaar Knobbe en die wisten nog wel een andere camping. Ze belde voor ons beiden om een plek te reserveren, erg vriendelijk. Je snapt het niet maar de campings hier zijn bijna allemaal vol.

Ook gingen Nanda en Klaas Knobbe naar Cathedral Rock en wij mee tot aan de parkeerplaats. Peter en ik zijn een stuk naar boven gelopen maar het was een hete dag en steil naar boven. Peter haakte af en Jacqueline ging alleen verder… helaas het verkeerde pad genomen maar wel een mooie wandeling. Cactussen en bloeiende agave, geen verloren wandeling dus.

We gaan de camping opzoeken, 27 km uit de stad. Sedona zelf is een hele mooie aangelegde stad. Veel winkeltjes en eettentjes, ziet er heel sfeervol uit.

De camping is prachtig gelegen in een bos met riviertje. Ook Nanda en Klaas Knobbe arriveren en we kletsen samen over Tioga en natuurlijk Amerika. Ook zij houden bij Tioga een blog bij.

Etenstijd en we gaan van de foto’s en films back-up maken en natuurlijk ons dagelijkse verslag. Onder het eten kunnen we de deur en raam open houden, heerlijk warm dus met zo’n 30 graden.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

19 april, Grand Canyon dag 2

Wat een afsluiter van de dag én de Grand Canyon. Bij Desert View Watchtower de zon zien zakken achter de prachtige canyon!
Maar, zoals altijd begint de dag met de morgen. Peter heeft uitgeslapen en Jacqueline loopt heerlijk in het stille bos.

Samen gaan we om een uurtje of 11 de Grand Canyon op diverse points bekijken. Eerst met de shuttlebus, daarna met de camper. De Desert View Watchtower was een mooi plekkie.
Ze hadden zelfs een snackbar. Peter spotte nog een mooi blauw vogeltje daar!! Zelfs gelukt om hem te filmen.

Ik, Jacqueline, heb nog geprobeerd het blauwe vogeltje voor mijn lens te vangen… helaas maar gelukkig hebben we de film nog…
In de snackbar een boterham op en toen met tientallen anderen het licht uitgedaan in de Grand Canyon.

We hebben drie dagen één van de zeven wereldwonderen mogen aanschouwen en het was de moeite waard! Op naar Sedona.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

18 april, GRAND Canyon dag 1

Als iets met recht “Grand” mag heten dan is het hier wel.
Wat een ongelooflijk indrukwekkend, mooi, en verzin zelf alle andere superlatieven die je kan bedenken. WAUW!

We zijn vanaf de camping in Tusayan naar het Visitor Centre gereden. Van daaruit, evenals in Zion, op de shuttlebus gesprongen. Met je eigen voertuig kom je er niet in. Wel een heel fijne manier van reizen; stap uit waar je zin hebt, en stap dan weer in. Binnen 10 minuten staat de volgende bus weer voor je klaar.
We hebben ook een paar stukken gewandeld. Het pad is totaal 19 km lang en is redelijk vlak.

Naast een aantal squirrels (grondeekhoorn) ook diverse elks (groot formaat hert/eland) gezien.
Het is zelfs gelukt een echte condor op de foto te krijgen, beetje ver, maar toch!

We blijven nog een dag hier…… We zien wel!

Oh ja, we hebben wat foto’s bijgeplaatst!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

17 april, Page naar Grand Canyon

Eerst de Glen Canyon dam bekeken, prachtig uitzicht op Lake Powell.
We gaan weer verder langs een prachtige route, zoveel verschillende uitzichten! Langs de weg zien we kraampjes, van de Navajo indianen die hun sieraden proberen te verkopen.

We moesten ook lachen om een bord met de bekende M, over een uur rechtsaf stond er…
We stoppen bij een viewpoint, een voorproefje van de Grand Canyon. Ook hier is het markt, kleurrijk maar “no pictures!”
We rijden door het Kaibab forrest, en zien een verkeersbord met een lion erop… ja hier leven mountain lions…

Om 15.10 uur rijden we de Grand Canyon binnen en hebben ons klokje weer verzet, een uur terug.
Wauw wauw wauw wat indrukwekkend!
We hebben een camping net buiten de canyon, Tusayan geboekt, en daar ook heerlijke steak en shrimps op. Een gepofte aardappel, mais, salade en bruine bonen werden erbij geserveerd.

Morgen heel de dag in Grand Canyon.

Sorry, voor foto’s nog even geduld.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

16 april, Monument Valley naar Page

“Weggeregend uit de woestijn” zo zou je het heel gechargeerd kunnen noemen. Het heeft een flink deel van de nacht geregend en de wind ging behoorlijk te keer. De voorspellingen voor de komende dag zijn niet best. Daarom hebben we besloten de tocht te vervolgen richting Page. “You gotta do what you gotta do”

Hier in Page is de “bekende” Horseshoe Bend. We hadden al de Death Horse Shoe Bend gezien.
Onderweg hebben we regen, zelfs af en toe een beetje sneeuw, en dan weer droog. De wind blijft echter fors waaien.
Met nog zo’n 15 km te gaan zien we ineens een bord naar de “Antelope Canyon”. Voor $ 58 pp kan je mee met een tour naar deze bijzondere lokatie. Peter blijft bij de camper en Jacqueline gaat achter op een pick-up-truck de canyon in. Ze vertrekt om 13.15 en is na 1 1/2 uur weer terug. Heel bijzonder daar binnen. Het is natuurlijk big business met al die touringbedrijfjes maar je mag zonder een gids niet binnen.

Al gauw zagen we het bordje Horseshoe Bend point, wat een dag op deze manier! Het was werkelijk héél indrukwekkend mooi! Wauw zullen we maar zeggen.

Op zoek naar een camping bleek niet zo moeilijk te zijn in deze grote stad. We hebben er een gevonden aan Lake Powell… ja we dachten dat deze camping ons geld ging kosten maar de prijs $ 48 viel dus mee. Een prachtig aangelegde camping met view op Lake Powell.

Ook willen we even zeggen dat het ook voor ons leuk is om jullie reacties te lezen. Wij genieten verder en tot het volgende avontuur xx.

(Helaas nog geen foto’s, verbinding te slecht)
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

15 april, Mesa Verde naar Monument Valley

Familiewhatsapp is een gezellig medium! We worden zo vrolijk van de stemmetjes van Zoë en Mirthe, onze kleinkinderen. Vanmorgen weer even gesproken en Mirthe riep: “ik wil je zien oma!” Skypen dus, ook zoiets geweldigs.

We vertrekken bijtijds naar Monument Valley. Onderweg kan Peter met de drone vliegen. We zijn dan op zo’n 30 km voor Monument Valley. En weet je hoe die Valley heet waar we filmen?
Valley of the Gods! Nou, Peter in zijn sas… hahaha.

Wat een stoere weg die bekende Highway 163. Geen wagens voor ons dus we konden hem rijdend goed filmen.

Het weer zit een beetje tegen… wind, koud en af en toe wat regen.
Daar aangekomen boeken we eerst de camping, alles is hier in bezit van de Gouldings. Ze hebben werkelijk alles hier voor de toeristen. Een goudmijntje dus.
Helaas het begint harder te regenen en we besluiten om even wat te drinken. Tegen vieren gaan we een rondje rijden maar we komen niet verder dan het visitorcentre. Toegang tot het park is $ 20 en je kan met de camper niet ver komen. Je moet dan een tour nemen à $ 70 of $ 85 pp. Morgen besluiten of we dit gaan doen want de voorspellingen zijn niet al te best. Gelukkig is dit van korte duur.

Pasta met zalm gemaakt en dat smaakte best goed. Kachel aan en een potje kaarten of tv kijken?

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

14 april, Moab naar Mesa Verde

Vannacht een mooie foto kunnen maken. Peter gebruikt de nacht waarvoor hij bedoeld is. Slapen.

Het weer is goed om een stuk te gaan rijden, rond de 200 km. Boodschappen zijn gedaan en als we de koffie en thee bij Starbucks hebben gekocht kunnen we gaan. Onze eigen koffie is bijna op, we hoopten hier een merk te vinden die we konden drinken maar helaas.
Je moet hier echt veel drinken, je voelt het gewoon de droogte aan je huid en lippen.
(Drink-)Water moet je hier kopen en de prijzen verschillen enorm. Vandaag hadden we een koopje. 16 Liter voor $3.

Tegen 15.00 uur komen we op de camping in Mesa Verde aan. Daarna gelijk het park ingereden en een tocht gemaakt van ongeveer 80 km. Omdat het nog (te) vroeg in het seizoen is kunnen we niet het hele park doorcrossen. Maar het belangrijkste deel is bereikbaar.

In deze valley woonden vroeger mensen in de rotsen. Hun verblijfplaats is nog grotendeels in tact gebleven. Interessant om te zien.
Eerst van veraf, maar uiteindelijk ook van dichtbij delen van de nederzetting kunnen bekijken.

‘s Avonds een heerlijke kip gegeten!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

13 april, Death Horse Point en Arches NP

Wat een geweldige dag hebben we gehad! Eigenlijk teveel van het goede. Eerst een benzinepomp proberen te vinden omdat ze daar misschien wel brood hebben. Ja, we zitten soms in een gat… wordt vervolgd.
Geen benzinepomp gevonden maar we zagen een bord met Canyonlands. Doen we die eerst en dan naar Arches. Canyonlands is een Statepark en daar moesten we $ 10 betalen, maar ja dan zie je wel Death Horse Point!! Wat een geweldig uitzichtpunt!!! De Coloradorivier is daar goed te zien.

Wat ons ook opvalt is hoe schoon de parkeerplaatsen zijn aangelegd. Ook voor gehandicapten is alles aanwezig. Wc’s en meestal drinkwater waar een wandeltocht begint. Complimenten voor Amerika.
Als we het park weer verlaten zien we een eindje verder een benzinepomp. Ook een camping erbij, daar gaan we vanavond staan.
Wat boodschappen bij de pomp gedaan, water en een hotdog voor Jacqueline.

Tijd om het volgende park te bezichtigen: Arches. We blijven ons verbazen om de diverse parken. Ogen komen tekort. Bij Landscape Arch gaan we de tocht maken 2,6 km. We spreken daar een Amerikaan met de naam Schilperoort.

De Arch was geweldig mooi, maar ja, heel het park is mooooiiiiii.
We blijven daar tot 19.00 uur en gaan de camping boeken. Helaas hebben ze geen eten, ja hotdogs. Ik vroeg is er iets in de buurt?
Ja bij Moab, zo’n 12 km verder. Wij daar naar toe gereden en wat denk je? Een stad met wel vijftig eettentjes… Geen gat dus…

De Pizza smaakte ons goed, een lekkere afsluiting van een meer dan geweldige dag.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

12 april, Torrey naar Moab Valley

Gisterenavond en -nacht heeft Peter alleen maar geslapen. De koorts was vanmorgen gelukkig weg en hij voelde zich al wat beter. We konden gaan rijden, richting Capitol Reef. Wat is het toch een mooie route UT12.

Onderweg zagen we weidse uitzichten en uiteindelijk zijn we gestopt om met de drone te vliegen. Gelukt! Zelfs twee keer gevlogen vandaag. Onderweg vertelde een Amerikaan dat Goblin Valley ook de moeite waard is. Voor $ 13 mocht je het park inrijden. De Goblin Valley was grappig, alsof je naar een sprookjesdorpje keek (zie foto).

We kwamen langs het dorpje Hanksville, waar we boodschappen gingen doen. Nou, een grote saaie winkel met eigenlijk niks. Eieren? Nee, maar misschien bij het tankstation. Wij daar naar toe, een oude man wachtend op klantjes verteld me dat hij alleen gekookte eieren heeft. Gelukkig op de camping waar we nu staan, Moab Valley, hebben ze eieren en kunnen we ze vanavond bakken met spek.

Vanwege de zeeeer trage internet geen foto’s vandaag. Geduld dus.
(Foto’s later bijgeplaatst)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

11 april, Calf Creek Falls richting Capitol Reef

s’Morgens eerst wat eitjes gekookt voor het ontbijtje en de tonijnsalade die ik ging maken. Dat zal zeker smaken naar een flinke wandeling naar Calf Creek Falls.

We begonnen goed, je loopt echt in de woestijn. Cactussen, een roofvogel, hagedissen en een swallowtail vlinder. De natuur is hier bijzonder. Na een half uurtje lopen moest Peter helaas afhaken. Zijn griepje is meer aanwezig dan gedacht. Besloten dat ik alleen verder ging met camera en video. Een flinke tocht maar wederom de moeite waard met als toetje de prachtige waterval.

Ik was pas na tweeën terug, Peter had geslapen… hij is echt ziek. Balen natuurlijk, nooit ziek en nu wel! Na de lunch, boterhammen met tonijnsalade, verder gereden richting Capitol Reef.
Gelukkig was Peter wel in staat om te rijden en de uitzichten die we kregen waren Kicken!
Ook kicken was; een stuk of 7 herten die voor je neus rennend oversteken. Gelukkig kon mijn wacje op tijd remmen! Helaas geen beelden van.

Op de camping bij Subway een broodje gehaald en Peter te bed gebracht. Hopelijk gaat het morgen beter met Peter. We staan nu op Wonderland RV park, vlakbij Capitol Reef.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

10 april, Bryce Canyon naar Escalante

Zoals je al zag aan de naam van de camping (gisteren) werd het een kort nachtje. Om 6:00 uur rammelt de wekker. Het ziet er redelijk helder uit. Voldoende kledinglagen aan (we zitten op 2600 meter hoogte) en naar het Sunrise Point (op minder dan een kilometer afstand). Spannend… en helaas. Niet zo mooi als gehoopt.
Jacqueline durft het aan om naar beneden te lopen. Voor dit soort dingen moet je bij mij niet meer aankomen. Dalen of glooiend gaat wel, klimmen, gaat echt niet meer lukken.

Jacqueline vertelt verder… Peter gaat terug naar de camping en we spreken om 11:00 uur af. Ik ga beginnen aan de tocht zie ik een blauw vogeltje, prachtig. Eerst die op de foto natuurlijk.
Begonnen aan de Garden Trail, die ging steil naar beneden maar prachtig! Aangekomen aan het einde staat een bordje Navajo Trail nog 1.3 km… ach pak ik er die ook bij. Mooi, allemaal vriendelijke mensen onderweg en de tocht werd zwaarder. Ja, want wie daalt moet ook weer omhoog.

Om 10.15 uur was ik op afgesproken plek en heb heerlijk in het zonnetje gewacht op mijn wac-je. Hij had zelfs koffie voor mij gezet.

We besluiten om door te rijden naar Escalante. Op de camping gewassen en alles weer bijgewerkt. We hebben wifi dus ook het verslag is weer bij.

Houdoe.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

9 april, Zion NP naar Bryce Canyon

Tunnel op North Main Street (US89) tijdelijk afgesloten!
Waarom, omdat die van Ermens er langs moesten. De tunnel is niet breed genoeg voor 2 grote voertuigen in tegenovergestelde richting. Dus koop je voor $ 15 een permit zodat het verkeer aan de andere kant wordt gestopt. In het midden rijden want aan de zijkant is het niet hoog genoeg. Wel bijzonder hoor.
Daarna via een fantastische route richting Bryce Canyon.
Eerst een campingplaats opgezocht op de Sunrise Campground.
Daarna zijn we de canyon ingereden. Eerst door tot aan het einde want het regent een beetje. De uitzichten zijn werkelijk fenomenaal!
Elke paar kilometer is er weer een parkeerplaats met fantastische uitzichten. De tijd en het weer laten het toe dat we ook toekomen aan het fantastische Amfitheater. Nou hebben wij al best veel mooie dingen mogen bekijken, maar deze komt zeker in de top 3! Zie de foto’s.
‘s Avonds eens een keer uit eten. Een buffet.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

8 april, Zion National Park

Op mijn, Jacqueline, lijstje stond Angels Landing. Om 08.00 uur vertrokken met eten, water en natuurlijk de camera. Een flinke klim met geweldige uitzichten onderweg. Ik was om 10.50 uur op een hoogte dat ik dacht: ik ben er… maar toen bleek het nog een uur klimmen te zijn. Even getwijfeld omdat dat natuurlijk het zwaarste stuk was. Toch gedaan en daar ben ik erg trots op! 11.50 uur stond ik op de top van een berg 1750 m hoog. Het is daar echt adembenemend!! Uitzicht op de hele Zion Valley.
Ook zag ik twee flinke roofvogels vliegen. Zelfs de lucht was gunstig… ja, mijn dag was super!

Het begon wat te regenen en waaien daarboven en ik was blij dat ik nu naar beneden kon omdat je nooit weet wat voor weer het gaat worden. Onderweg nog wat regen en net toen ik mijn poncho (ja we hadden ze weer bij ons) aanhad hield de regen weer op. Naar beneden gaan was, behalve het eerste stuk dan, makkelijk. Op de momenten dat ik een foto nam waren dat mijn rustmomentjes.

Bijna beneden, het is dan 13.20 uur, kwam Peter mij tegemoet, dat was lief! Ik kon nu met hem delen wat ik voelde daarboven, dat het KICKEN was!!
We zijn nog een stukje terug naar boven gelopen om de berg te filmen.

Helaas begon het weer te regenen en besloten we om naar het begin van het park te gaan. In het park rijden gratis bussen om je naar verschillende plekken te brengen. Gelukkig werd het droog en zijn we bij halte 3, van de 9, uitgestapt en verder gelopen naar het begin.
Een héle mooie wandeltocht en toen we om 17.00 uur thuis waren was ik blij dat ik kon gaan zitten, moe maar voldaan.

De eerste echte bui begint onder het eten, geen last van dus. Denk dat ik vannacht goed kan slapen. Paracetamolletjes hebben goed geholpen.

Liefs Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

7 april, Valley of Fire naar Zion

Nog niet helemaal gewend aan het nieuwe klokje met als gevolg te vroeg wakker. Jacqueline kon zich bezig houden met bloementjes fotograferen terwijl Peter droomde dat hij gearresteerd werd (in Las Vegas liepen 2 dames in politiepakjes… de rest mag jezelf verzinnen)

Na de koffie wederom een ritje in de Valley of Fire. Prachtige valley.
Helaas moeten jullie het met de meeste foto’s doen van de telefoon. De pc kan al die data die wij verzamelen moeilijk aan en de wifi is niet altijd goed aanwezig.

Rond de klok van 11.00 uur gaan we richting Zion. De temperatuur is 27 graden. Ook gaan we de klok een uur vooruit zetten als we de staat Utah binnenrijden. Op de Zion Campground boeken we twee overnachtingen. We besluiten de gratis shuttlebus te nemen door het park Zion. Dit is weer zo’n wauw-momentje! Nou wauw-momentjes!
We hebben nu al zin in morgen omdat we dan het park gaan bewandelen.

Jacqueline heeft nu wel last van lichte verkoudheid, opgelopen door al die airco’s. Vanavond naar bed met twee paracetamolletjes en misschien droomt ze dan van die Indiaan op zijn paard… Ugh!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

6 april, Las Vegas naar Valley of Fire

Vanochtend eerst op ons gemak ontbeten bij de Starbucks (in het hotel). Uitgecheckt en dan met de taxi naar Cruise America om de camper op te halen.
Na een tijd wachten (wij waren veel te vroeg daar) en het nodige papierwerk… alles wel 3x weer in hun systeem intoetsen… konden we dan eindelijk de camper in.
Nu eerst naar de Walmart voor de nodige boodschappen, wel 30 plastic tasjes vol! Ondertussen is het na vieren wanneer we Las Vegas kunnen verlaten.
Via de i-15 nemen we de afslag via de Valley of Fire. Goede keuze blijkt het te zijn. Prachtige omgeving, gaan morgen nog terug. Omdat het ondertussen al na zessen is zoeken we een camping. Op de aangegeven plaats van een paar kilometer in de omtrek kan je gewoon ergens je camper wegzetten. Kies maar uit. Kost niks, maar ook geen voorzieningen. Maar daarom rijden wij in een camper. Altijd alles bij de hand.
Na de, inmiddels traditionele, pastamaaltijd halen we de koffers leeg en krijgt alles een plaatsje.
Ondertussen zit ik in het donker want er worden nachtopnamen gemaakt. Oh, de foto is klaar dus het licht mag weer aan.
Prachtige sterrenhemel en een oorverdovende stilte.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

5 april, Las Vegas dag 2

Alweer de 5e. Eh, ja. Gisteren was het hier nog de 4e.

Maar goed, vandaag hebben we flink wat kilometers (plm 14) afgelegd, maar we zijn de straat niet uitgeweest! Dat deden we onder een strakblauwe hemel, en een temperatuur van een graad of 30.
Wat een belevenis is dit. Blij dat we deze dag hadden ingepland. Deze stad is het zeker waard. Alleen lijkt het mij (sPeet) “vroeger” nog veel indrukwekkender. Waarom? Heel veel neonreclame is vervangen door grote of nog grotere en zelfs nog grotere schermen. Hiermee zijn de mogelijkheden eindeloos. Hoe eindeloos? Moet je hier naar toe.

Het is de “Strip” en dat is te merken aan de prijzen. Flesje water: 7$, ijsje 7$ per bolletje….. Maar dat was dan ook op het San Marcoplein…. (van het Venetian). Ongelofelijk. Je bent binnen maar je waant je echt buiten met mooie bewolking aan de (nep-)hemel.
‘s Avonds weer naar Bellagio voor de fontein, en toen vanuit onze kamer een vulkaanuitbarsting gezien. Ja echt, Las Vegas heeft het. En hier kan alles.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

4 april, Las Vegas dag 1

De heenreis is goed verlopen. Alles vloog op schema. In Chigago sneeuwde het een beetje, koud dus. Tussen de twee vluchten nog gauw een bakkie en een heerlijk warm broodje Cuba op. Op weg naar Las Vegas mocht ik voor het raam, heel bijzonder want het was grotendeels helder. Je kon de auto’s zien rijden. Sneeuw in Colorado en een stuk van de Grand Canyon gezien.
Aangekomen in het hotel Harrah’s in de stad Las Vegas was de Nederlandse tijd 04.00 uur. Nu staan onze klokken op 19.00 uur.
Vermoeid omdat we nog niet hebben geslapen gaan we toch de stad in.

Wat een bruisende stad Las Vegas. We lopen even, je moet goed zoeken om de uitgang te vinden van het hotel, over “de Strip” richting het Bellagio Hotel. De bekende watershow gezien en nog héél veel meer. Van Elvis tot Olaf liepen er rond om op de foto te mogen.

Vandaag gaan we Las Vegas verder bewonderen.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

1 april, We gaan bijna

Welkom allemaal op deze nieuwe site.
Fijn dat jullie allemaal (weer) bij zijn!

Omdat de andere site iets te veel reclame ging bevatten, en technisch ook niet geweldig, hebben we besloten dit log op een andere site te plaatsen.

Maandag 4 april gaan we met de trein naar Schiphol.
Om 10:55 gaan we met vlucht (UA)-908 K richting Chicago. Na een uurtje of 9 landen we daar. Een vlucht daarna van bijna 3 uur brengt ons vervolgens naar Las Vegas. Afgelegde afstand zo’n 10.000 kilometer. De lokale aankomsttijd is tegen zessen in de avond.
We gaan dan naar Harrah’s Las Vegas Casino & Hotel waar we de komende twee nachten gaan verblijven.
Als het goed is hebben we daar wifi, zodat we dit log van daaruit zullen aanvullen.

Alvast weer welkom bij onze avonturen!

Jacqueline en Peter.

13 januari 2016, Grand Canyon en omgeving

Hoi allemaal,

We gaan weer!

Deze keer vliegen we naar Las Vegas.
Daar blijven we 2 nachten om dan de camper op te halen en een paar weken rond te touren.

We gaan nu de route (grof) bepalen. Behalve de vluchten en 2 nachten hotel ligt er nog niks vast. We kunnen dus alle kanten op.

En het leuke… over 82 dagen vertrekken we al!

Waar mogelijk zullen we ook deze reis proberen te verslaan via deze site.
We hopen dat jullie ons weer zullen volgen.

Jacqueline en Peter.