Première “Droomreis op herhaling” in Etten-Leur!

Hallo allemaal,

Onze reisvideo Nieuw Zeeland 2015 is klaar!!
Deze bijzondere video zal ongeveer, met pauze, 2 uur duren.
Om iedereen mee op reis te nemen hebben we bedacht om de

“Droomreis op herhaling”

te laten zien in een echte bioscoopzaal.

zondag 10 januari 2016
aanvang: 11:00 uur

Lijkt het je leuk om hierbij aanwezig te zijn stuur dan een mailtje, met de namen die willen komen, naar
reisvideo@ziggo.nl

VOL=VOL
(na aanmelding ontvang je digitaal de toegangsbewijzen)

Wij kijken er erg naar uit!

Jacqueline en Peter Ermens.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

5 maart Etten-Leur, weer thuis

Natuurlijk sluiten we echt af met een log over het thuiskomen. Over de vlucht zelf, die lang was, kunnen we kort zijn: blij dat we die achter de rug hadden.
Toen we over Australië vlogen was het nog licht. Toch een wauw-momentje toen we over het Great Barrier Reef vlogen. Wat is dat mooi.

Om 06.15 uur landden we aan op Schiphol na 30 uur onderweg te zijn. Niemand bij de ontvangsthal. We gaan een bakkie drinken en laden onze ov-kaart op. “De trein gaat over een half uur” wordt geschreven op de familie whatsapp. Ja, die app werd héél vaak gebruikt in Nieuw Zeeland. Daar hebben we veel lol mee gehad en op die manier waren we toch heel dichtbij, bij elkaar…

Na dit kleine berichtje ging de telefoon. Sandra belde om te zeggen dat ze als verrassing al op Schiphol waren?? Waar dan?
Die lieverds, Sandra, Mariska, Zoë en Mirthe, waren vanmorgen al om 06.00 uur met de trein vertrokken om ons te komen verwelkomen.
Dan komen de tranen van geluk, liefde, blijheid en vooral trots. Trots op je kinderen en op onszelf. Dit hebben we toch maar gedaan! Dit nemen ze ons niet af.

Wederom een fotoalbum met alle verhalen én de foto’s van waarbenjij.nu gekregen!

Na het avondeten met ons gezin komt de taart die ze ook hadden laten maken. Die hebben we met smaak op en om 20.30 uur gaan we te bed.

Gelukkig hebben we nog tot 16 maart… vakantie!
Nogmaals bedankt voor het volgen en reacties van onze

“Droomreis op herhaling”

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

1 maart, Auckland dag 2

Onze echte laatste vakantiedag noemen we hem. Morgen is het opruimdag en inleveren van de camper.
Vandaag dus nog even genieten van Auckland met haar prachtige haven en skyline. En ook vandaag weer goed weer, 27 graden.

Na de busrit van Orewa naar Auckland stappen we de Skycity-tower binnen. Mooi uitzicht van de stad en alles erom heen. Zelfs de Coromondel zien we liggen, prachtig. Dit is zo Nieuw Zeeland!

Even later gaan we bij Ronnie’s Bakerie een kop koffie en thee nuttigen. Jacqueline eet nog wat maar Peter durft niet. We gaan dadelijk varen en misschien…

Nou, dat viel gelukkig mee. Bootreis was niet zo deinend maar wel heel mooi. De Harbour-Cruise voer rustig langs de haven (duh) en onder de Harbour Bridge van Auckland door.
Daarna richting een vulkaan, Rangitoto Island. We mochten even als een echte Aziatische toerist spelen. 10 minuten aan wal en dan weer terug. Dat was dus vlug een foto maken.

Heerlijk hoor op het water met een lekker zonnetje. Na het boottochtje gaan we aan wal om bij de Volvo Ocean Race te kijken. Ze waren jammer genoeg vannacht al binnen gekomen.
De boten lagen in de haven en ze waren bezig met groot onderhoud.
Binnen was één groot naaiatelier (zie foto 5 en 6).

We beseffen dat dit ons laatste uitje is en weten dat het goed is geweest.
Wat een pracht reis hebben wij mogen beleven, een droomreis op herhaling! Om alles goed af te sluiten zijn we hier in Orewa nog uit eten gegaan. Mediterraans eten op, verrassend lekker.

We weten niet of we morgen vanuit ons hotel nog verslag kunnen maken maar we willen jullie als volgers in ieder geval bedanken voor het meebeleven van onze droomreis.

Wij vonden het gezellig! Bedankt. We zijn wel blij dat WIJ de verslagen mochten maken en niet de volgers waren….

Het laatste verslag maken we vanuit Etten-Leur… Maar dat duurt nog 19.000 kilometer….. en een uurtje of 25 netto vliegtijd…..

Wil jij kans maken op een ritje met de enige W.A.C.? Laat ons weten welke foto van deze hele reis jullie de mooiste vonden?

Hei konã rã,
Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

28 februari, Auckland dag 1

Al vroeg met de bus naar Auckland, een rit van ongeveer 50 km. Kosten 15 euro retour p.p.
Na iets meer dan een uur in de bus stappen we bij de Sky-tower uit.
We lopen richting de haven en treffen daar een gezellige drukte aan. Alles in voorbereiding op de Volvo Ocean Race.
Helaas ze komen de boten pas zondag heel vroeg aan.

Er is muziek en een groot scherm waar je op kan zien waar de zeilers ongeveer zijn. En wat ook leuk was? Terrassen, echt gezellig!
We lopen ongeveer 10 km door de haven en stad. Ja, we hebben de souvenirs binnen. Gelukkig, want shoppen is toch niet ons ding. Geld hadden we gepind op een gepimpte geldautomaat.
Wel hebben we een boottochtje gereserveerd voor morgen. Als het weer dan net zo is als vandaag mogen we niet mopperen… 27 graden.

Om tien over vijf pakken we de bus terug en omdat hij flink te laat was kwamen we pas om half zeven op de camping aan. Na een geweldige maaltijd (niet dus) gaan we nog eens 4 km lopen om zandsculpturen te bekijken. Aan het strand was een wedstrijd maar bij aankomst waren deze geweldige (niet dus) al weggespoeld.

Weet je wat we willen? Een bak koffie en even zitten. Peter gaat “Wie is de mol” kijken en ik een spelletje op iPad spelen. Ook het verslag is weer gedaan.

Nog 3 dagen. XX

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

27 februari, Orewa Beach dag 1

Vandaag zijn we al vroeg op pad. Richting Auckland, bossen van de Waitakera Ranges.

We hebben het al eerder genoemd in een verslag dat we rijden van schilderij naar schilderij. Nou, foto 1 is het mooiste schilderij wat jullie vandaag zien!
In het park Cascade Kauri, maken we een wandeling van ongeveer 3 km (Auckland City Walk). Kauri bomen genoeg en je blijft je verbazen wat er allemaal in groeit.
Na deze wandeling doen we de laatste boodschapjes en gaan richting Orewa Beach Camping, aan de Hibiscus Coast. De laatste camping van deze reis. In Auckland zijn de campings bezet i.v.m. de Volvo Ocean Race. Morgen komen ze aan, en wij zijn er hopelijk bij. We gaan het wel proberen. Met de bus willen we morgen naar Auckland Harbour reizen.
Misschien zijn we morgen laat thuis en dan komt er waarschijnlijk geen verslag. Voor jullie allemaal een fijn weekend.

Liefs vanuit een ver en warm land xx
(27 graden voor de komende dagen)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

26 februari, Piha dag 2

Rond de klok van 8 uur ging Jacqueline voor de eerste keer vandaag naar het strand. Heerlijk om het strand voor jezelf te hebben. Bij terugkomst was Peter uit bed en hebben we bij de receptie nog maar een nachtje bijgeboekt. Alleen vandaag ging nog, daarna niet meer. Aan de overkant van de receptie 2 muffins gekocht voor het ontbijt.

Als we van te voren hadden geweten dat hier geen winkel, geen dump en bijna geen warm water was dan hadden we er rekening mee gehouden. Dan hadden we eten in huis gehaald en wat aan de was gedaan.

Na de koffie gaan we weer richting het strand, naar the Gap. Dat deden we een keer zonder camera… FOUT!
Kicken daar bij the Gap. Wij houden wel van golven die beuken tegen de rotsen. Wat doen we? Terug om de camera’s te halen. Geen spijt van want van die opnames hebben we nog jaren plezier.

Later aan het strand liggen we wat en we besluiten om de camera’s naar de camper te brengen, een bakkie te doen en wéér terug naar het strand. Peter merkt dan dat de campersleutels niet meer in zijn broek zitten. We gaan zoeken en we vinden ze terug waar we hadden gezeten bij the Gap. Gelukkig!

Verder de middag aan het strand gelegen en met de heerlijke golven gespeeld. Wat een kracht heeft het water, maar gelukkig zijn hier elke dag lifeguards (het waren mannen en geen Pamela’s).

Op het strand wat gegeten. Hamburger en hotdog met frietjes. Na het eten een beetje opgefrist en de opnames even bekijken. Ondertussen gaat de zon langzaam onder, Jacqueline moet nog snel zijn als ze hem wil zien. Gelukkig, op tijd. De mooiste sunset…

Wat een geweldige dag! En weer wat bruiner en blonder.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

25 februari, Piha dag 1

(In verband met een storing op waarbenjij.nu hebben we nu een aantal verslagen en foto’s gelijk erop gezet. Blader gerust terug tot aan de 20e februari.)

Vlakbij camping Miranda is een vogeluitkijkpost. In dit gebied veel vogels die vanuit verschillende landen hier komen overwinteren. Wachten tot hoogtij want 40% van die vogels zijn hier het hele jaar. Wij zien vandaag ongeveer 4 soorten vogels. Een mooi gebied. Wat rondgelopen, tig foto’s en genoten van de omgeving. De zon scheen mooi op de heuvels.

Na de lunch rijden richting Piha. Deze plaats ligt aan de westkust, boven Auckland.
Nou, dat was geen verkeerde keuze! Een prachtstrand en een temperatuur van minimaal 26 graden.

De laatste 20 km om hier te komen reden we door één groot natuurpark. Er schijnt zelfs een park te zijn met heel veel Kauri-bomen.

Heerlijk op het strand gelopen en daar een Fish-burger gegeten. Hoeven we lekker niet te koken want dat is geen hobby van ons.
Nou, we denken dat we hier in deze regio het wel een paar dagen kunnen volhouden hoor.

We drinken op de camping nog een bakkie en gaan terug richting strand. Sunsetje bekijken.

Nou dat waren heel wat verslagen, hopelijk blijft de site van waarbenjij.nu een beetje online.

Houdoe.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

24 februari, Miranda

(In verband met een storing op waarbenjij.nu hebben we nu een aantal verslagen en foto’s gelijk erop gezet. Blader gerust terug tot aan de 20e februari.)

We gaan aftellen, nog een week en dan zijn we weer thuis. We zitten al 100 km van Auckland vandaan.

Het regende vanmorgen weer een beetje. De boeren hier snakken naar regen. Je ziet het ook overal, kurkdroog. Nou de regen die vandaag is gevallen zet geen zoden aan de dijk.
We hebben tijdens onze rainforest-wandeling heel even de regenponcho’s aan gehad.
Om te wandelen was het goed weer. Kauribomen zijn hier aanwezig en om een oude vierkante kauri boom te zien moest je vandaag 200 trapjes op. Dat was voor opa iets teveel.

Aangekomen op de camping Miranda. Hier hebben ze een heerlijk natuurlijke spa. Even relaxen in een groot bad. Toen Jacqueline erin wilde gaan riep een man al: “ja, kom er gezellig bij. Zit hier alleen”. Jacqueline heeft met die man één uur lekker zitten beppen.

‘s Avonds plannen gemaakt voor de komende dagen. Terugkijkend op de foto’s van waarbenjij.nu geeft dat een bijzonder gevoel. Wat hebben we toch al veel mooie dingen gezien en beleefd.

De site doet het ondertussen weer, na 3 dagen!, en kunnen we weer onze belevenissen met jullie delen.

Jullie genieten ervan maar wij ook!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

23 februari, Coromandel Shelly Beach dag 2

(In verband met een storing op waarbenjij.nu hebben we nu een aantal verslagen en foto’s gelijk erop gezet. Blader gerust terug tot aan de 20e februari.)

Omdat we wisten dat het een regendag zou worden hadden we een nacht extra geboekt. Daar hebben we heerlijk gebruik van gemaakt, uitgeslapen.
De buien vielen op zich wel mee en zijn even naar het stadje Coromondel gereden.

Daarna road 309, een scenic route met af en toe gravel. We durven het bijna niet te zeggen maar wederom prachtig! De roze pamppasgras groeit hier goed tussen de varens en bomen.

We hadden al in een eerder verslag gezet dat sommige mensen hier een lekkere puinhoop van hun tuin kunnen maken, zie de foto. Het is een varkensstal zeiden we en we lachen weer. Toch waren de kleine zwarte varkentjes wel grappig hoor.

Eerst naar de Waiau waterval gelopen en daarna een aantal Kauri bomen bewonderd en gekroeld. Wat een machtige bomen. Voor de mooiste boom moest je wel 130 trapjes op, en opa heeft het gehaald.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

22 februari, Coromandel Shelly Beach dag 1

(In verband met een storing op waarbenjij.nu hebben we nu een aantal verslagen en foto’s gelijk erop gezet. Blader gerust terug tot aan de 20e februari.)

We vervolgen de reis op route 25… een bekende weg in de Coromondel.
Toen we stopten voor een mooie foto/film te maken en om de lunch te nuttigen zagen we meteen dat we hier eerder hadden gezeten om te lunchen. Grappig toch?

We hebben besloten dat we hier een paar dagen blijven in de Coromondel. We reizen niet meer richting de Bay of Islands. Kunnen we op ons gemak deze streek met haar prachtige stranden en bossen ontdekken.
Vandaag was een rijdag. Mijn w.a.c. heeft weer goed zijn werk gedaan.

We verblijven op Shelly Beach, in het plaatsje Coromondel. Ze vertelde ons dat we een weg naar Port Jackson niet mochten rijden met de camper. Maar wij zagen het probleem niet, dus toch een stukje gereden en we kwamen er de bijzondere bomen tegen.

Jacqueline gaat na het eten met een bakje koffie en camera naar het strand, 100 meter lopen, voor de sunset.

Daarna kaarten zoals gebruikelijk en zoals gebruikelijk wint Jacqueline.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

21 februari, Whitianga dag 2

(Door een storing bij waarbenjij.nu komen de komende verslagen wat later beschikbaar.)

Bij de voorbereidingen van deze reis had mevrouw al de Hot Water Beach op haar lijstje staan. Ook bedacht dat ik deze voor haar zou gaan maken… en wat doe je als een W.A.C.? Gewoon doen!

Bij de receptie van deze camping kon je de schepjes lenen die ik nodig had. Vervolgens heb ik dat schepje helemaal naar het strand gedragen (600 meter verder) en heb ik hoogstpersoonlijk voor mevrouw een hot water pool gegraven.
Gewoon wachten tot het hoogtij voorbij is, een redelijk ondiep gat graven en dan komt het hete water vanzelf omhoog. Je moet wel elke 5 tellen op een ander plekje gaan staan met je voeten want anders verbrand je ze. Het water wat omhoog komt is zo’n dikke 60 graden warm.

Maar de lol was kort want mevrouw speelde liever in de golven.

Normaal kennen wij de stranden in Nieuw Zeeland met hooguit een paar mensen er op, maar dat is hier toch even anders. Op dit relatief kleine stukje strand is het net Scheveningen op een bloedhete zomerdag.
We zijn er de hele dag geweest en het was er stikleuk (zegt hij die normaal nog geen 30 minuten op een strand wil zijn). We hebben zelfs allebei in de golven gespeeld. Vandaag was het een speeltuin voor volwassenen. Met een temperatuur van een graad of 25 gaan wij niet klagen.

Kijk vooral ook even naar de video.

Tot gauw!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


20 februari, Whitianga dag 1

Gisteren hadden we geen verslag omdat we het bericht kregen dat een mooi mens, (o)ma van Gennip, was overleden.

Die dag gingen we met een dieseltreintje, Waikino Goldfields Railway, een rondje rijden. We waren vroeg omdat we niet wisten of we wel mee konden. De aardige mevrouw achter het loketje zei dat we, als we hun veiligheidsjasjes aandeden, overal foto’s en film mochten maken. Nou, dat was aardig. In de loods stonden wat oude treinen. Speciaal voor Armand wat extra foto’s gemaakt.

De rit van 7 km. was niet zo spannend. Het was goed weer en je kon buiten staan. In het volgende dorpje had je net genoeg tijd voor een lunch… en die was lekker. We zijn helemaal gek op de “pies” hier.

Toen we weer in de trein wilde stappen voor de terugweg werd Peter aangesproken door de machinist. Hij mocht wel bij de machinist zitten… nou dat was helemaal vriendelijk. Ik mocht ook nog maar bedankte vriendelijk en zei: “no thanks, you guys have a great time!”

Achteraf was Peter er niet zo blij mee, de machinist was niet te verstaan en flinke herrie in de locomotief. Na deze tocht gingen we naar Karangahake voor 2 kleine wandelingen. De ene tocht was een kloof, prachtig! En de andere een historische wandeling over een goudmijn.

Vandaag zijn we een bekende weg ingeslagen, route 25. Een prachtig landschap, de Coromondel, gaan we de komende dagen van genieten. Aan het weer ligt het niet.
Na aankomst op camping Hot Water Beach gelijk door naar de Cathedral Cove. Een mooie wandeling van 45 minuten brengt ons naar een echt geweldig mooi strand!! De grot en de omgeving zijn geweldig. Heel de middag daar gebleven en op de camping lekkere lekkerbekjes op.

Geniet van de foto’s, wij doen dat zeker.

Liefs Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

18 februari, Waihi Beach dag 2

06.47 uur was de tijd dat de zon zou opkomen. Jacqueline wilde op het strand dit wel fotograferen. Gelukkig hoefde ze nu niet al te ver te lopen (50 meter).

Vandaag stonden er 3 mogelijke wandelroutes op de planning. Het weer is weer goed, wat hebben we toch een prachtzomer hier!
We besluiten dat we alleen de Orokawa-route gaan lopen. Een wandeling door het bos naar één van de mooiste stranden van Nieuw Zeeland.
Inderdaad een heel mooi strand, jammer dat we onze badspullen en picknickmand niet hadden meegenomen… (hadden we toch mijn zus moeten meenemen).

Na het genieten van dit bounty-strandje gaan we dezelfde weg terug.
In het bos horen we ook hier de krekels en de Tui. Ook zien we een Quail (een NZ vogel). Na de middag komen we op de camping en eten een uitsmijter. De temperatuur is inmiddels al 26 graden dus tijd voor een zwempartijtje. Eerst op strand gelegen en daarna bij het zwembad.

De andere routes doen we morgenvroeg, ja we blijven nog een dagje hier in Waihi Beach. Een prachtige camping met alles erop en eraan. We staan bijna met onze camper op het strand en ze hebben de beste douche, een verwarmd zwembad en spa. En niet te vergeten een mooi wit strand met morgen weer 27 graden.

Jullie zijn uit gefeest maar wij gaan nog heel even door…

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

16 februari, Rotorua dag 2

Wat een luchten vandaag… mooie en stinkende…
Zoals gepland vandaag naar de wondere wereld van Rotorua. Een thermisch gebied waar een aantal mineralen duidelijk te zien zijn.
Zwavel, antimonium, koolstof, silicium, mangaan en arsenicum. En die mineralen kunnen echt stinken!

We waren er op tijd 10.00 uur, en hebben ook heerlijk onze tijd er voor genomen om het park te bewonderen.
Als eerste de Champagne Pool, het is de grootste bron met een doorsnee van 60 meter en is ook 60 meter diep. De temperatuur bedraagt 74º Celsius.

Toen was het tijd voor een bakkie met muffin. Die muffins hier zijn heerlijk! Daarna weer in het park gedoken. Het is mooi om te zien als er weer een bus met toeristen is losgelaten. Zij hebben maar 30 seconden de tijd voor een krater of geiser terwijl wij onze tijd nemen. Tot 16.00 uur in Wai-O-Tapu gebleven en daarna een broodje Kebab gehaald.

Geen spijt dat we even van onze route zijn afgedwaald, dat maakt de reis ook zo leuk. Heerlijk kunnen doen wat we willen…

Gegroet weer, wij gaan lekker douchen en een potje kaarten.
Oh ja, Peter heeft berekend dat we één foto en videofragment per kilometer maken….

foto 1: wij in 2011 bij Devils Bath
foto 2: inktpot van de duivel
foto 3: Champagne Pool
foto 4: BOFkontjes
foto 5: uitzicht
foto 6: Ngakoro meer waterval
foto 7: Champagne Pool (andere kant)
foto 8: wij in 2015 bij Devils Bath

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

15 februari, Rotorua dag 1

Zoals we gisteren al schreven gaan we vandaag richting Rotorua. Een rit van 123 km. Aangekomen bij het park Wai-O-Tapu was het heel erg druk. Nou, we komen morgen wel terug. Het is dan maandag en hopelijk minder toeristen. Wel de Mud Pool bezocht. Grappig al dat modder te zien opborrelen.

Onderweg naar dit park zagen we nog een bord met Volcanic Valley, 6 km. Wij dachten dat het een scenic route was door dit bijzondere landschap. Bleek het een attractiepark te zijn. Het Waimangu Volcanic Valley.
We twijfelden nog, maar het was ondertussen al 14.00 uur en hadden dan nog maar een kleine 3 uur om het park te bezichtigen. Doen we morgen wel.

Besloten om naar de stad Rotorua te gaan het het Bath House te fotograferen. Vorige keer maar 1 foto van kunnen nemen omdat het zo hard regende. Nu hadden we alle tijd én prachtig weer. Gezellig druk bij zo’n toeristisch gebouw. ‘s Avonds zelfs terug gereden om nog meer foto’s te maken, maar dan met zo min mogelijk voertuigen en mensen. Ook in de stad zelf borrelt en pruttelt het op diverse plekken en het meurt…

Vanavond nog even geskyped met de kids voordat ze zich in het carnaval begeven. De top 10 holidaypark is weer net zo mooi en netjes als gisteren.

Iedereen veel leut bij de optochten en misschien tot morgen,
Groetjes Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

14 februari, Ohope dag 2

Vanuit Nieuw Zeeland: hallo allemaal.
Al lekker carnaval aan het vieren? Wij missen het hier niet en toch zien we af en toe een groep mensen verkleed… de gewoonte als er iemand jarig is denken we. Het rare is dat ze dan wel het zelfde soort pak aan hebben. Misschien kennen ze hier geen mutsen, feestmutsen. Helaas hadden we niet de gelegenheid om het te vragen. Komt nog.

Wij hadden vandaag een rustige blauwe zaterdag. We hebben wel eens geschreven dat we alle kleur groen zagen maar vandaag zagen we veel blauw. De luchten waren prachtig, een aparte kleur blauw naast de andere kleuren blauw….

Hier in deze omgeving waren wat kleine wandelingen die we gedaan hebben. De route voor morgen hebben we wat aangepast, we lassen Rotorua er weer in. Deze plaats hebben we 4 jaar geleden ook gedaan maar hadden toen de slechtste dag… 30 cm regen…

Twee blauwe foto’s, de eerste van Ohope en de andere White Island, een actieve vulkaan die 50 km verder ligt.

Veel liefs, alaaf.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

13 februari, Ohope

Allereerst natuurlijk de felicitaties voor onze Jack! Alweer een jaar erbij. 4 Jaar geleden waren we de eerste, maar gisteren hadden we geen internet. Fijne dag namens ons hier.

Vandaag niet zo’n spannende dag. Een dikke 160 km gereden, maar het eerste stuk schoot niet echt op. Nu is het leuke dat we dat ook helemaal niet erg vinden! We blijven van schilderij naar schilderij rijden. Het weer is geweldig. O.K. er zijn een paar wolkjes en heeeel af en toe een spatje nat, maar wie maalt er om. De temperatuur is dik boven de 20. Voor ons goed genoeg.

Vanavond geen zin om te koken en dus eten we zelfs een keer bij zo’n fastfoodketen….. o.a. frietjes, wel lekker voor een keertje.

En nog bedankt voor de antwoorden op onze vraag hoe het met jullie gaat.

Foto 1 is onderweg, bij Waihau en foto 2 met de kont tegen de camper, ons huidige uitzicht (toen het nog licht was hier).

Voor nu een fijne vrijdag en wie er naar toe gaat een fijne carnaval!

Tot de volgende keer.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

12 februari, Te Araroa

Wat een dag wéér! Veel gelachen om alles wat we zien.
In dit gebied, het meest oostelijke puntje van Nieuw Zeeland hebben ze andere wildlife.
We gaan via de snelweg 35 verder en hebben het idee dat we elke 10 km een ander schilderij binnenrijden, prachtig.

De eerste koffiestop was gepland bij de Tolaga Bay Wharf. De grootste pier van NZ met 660 meter lengte. Dit zou een fotomomentje worden en Jacqueline heeft daar gebruik van gemaakt.
Na de stop door richting de East Cape.

Wat we ook merken is dat hier meer Maorie cultuur is. Je ziet het aan de woningen (af en toe krotten). Als hun auto kapot is dan brengen ze hem niet naar de schroot, hij staat nog steeds in de tuin. Zou een leuke hdr-foto kunnen zijn… maar zoals eerder gezegd: je kan en mag niet overal stoppen.

Op een gegeven moment wuift een man op een quad dat we rustig moeten rijden. Dat kan maar één ding zijn: schapen op de weg!
YES, ook die maken we weer mee. We hebben de grootste lol onderweg. Wat je allemaal tegen komt… de schapen hebben we gehad. Daarna staan er koeien op de weg en zelfs paarden steken over. De meeste lol tot nu toe zijn de varkentjes die vrij rondlopen. Zo lief!

De geplande East Cape route is gelukkig goed te rijden. Er zitten af en toe stukken gravel in. Een geweldige route langs de kust en het is jammer dat de weg stopt onder de vuurtoren. Als we de vuurtoren van dichtbij willen zien moeten een heel eind klimmen. Gaat hem niet worden vandaag maar we kicken wel!! Het is inmiddels 17.00 uur.

We komen helemaal niet meer bij als we koeien zien die een strandwandeling maken, hahaha echt waar.

De camping was gauw gevonden. Onderweg brood gekocht voor het avondeten.

Vandaag geen internet.
Dit verslag is dus 13 februari geplaatst.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

11 februari, Gisborne

Om 10.00 uur verlaten we de camping en we vervolgen Highway 2 richting Gisborne.
Zelfs zonder zon en af en toe een kleine bui is deze route geweldig mooi! De Highway gaat langs stranden, bossen (regenwoud) maar ook het heuvellandschap is adembenemend. Soms denken we dat we in de bergen rijden en dan zegt de navigatie dat we maar 40 meter hoog zitten.

Bij de eerste pauze stoppen we bij Lake Tutira. Een meer met heel veel vogelsoorten. Wij hebben er maar een paar gezien, zo even tijdens de koffie.

Als we ‘s middags in het Wharerate forest rijden dan zie je hele stukken aangelegd bos. Ze kappen hier veel bomen en die zie je dan weer op mooie trucks liggen. Nu kunnen we niet zeggen: “breng maar naar ons”… nee onze tuin ligt nog vol!

Ja we genieten van alles wat op onze weg komt. Soms duurt het even voordat we kunnen stoppen omdat er niet zoveel rustplaatsen zijn. Daarom kunnen we jullie niet alles via een plaatje onze beleving laten zien.

Gisborne is een tussenstop. Op de camping doen we een wasje, een dutje, boekje lezen of met je camera op stap. Even rustig aan dus. De camping is niet zoveel bijzonders maar we hebben een plek, stroom en INTERNET.

En, hoe gaat het met jullie?

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

10 februari, Napier

Als je op een camping aankomt krijg je informatie over de omgeving.
Vandaag was dat goed want we hadden de Te Mata Peak wel in ons lijstje maar niet meer aan gedacht. Ach, een leuke plek om koffie te drinken zeggen we. Inderdaad, een prachtig uitzicht. Ook al is het weer minder dat maakt de foto niet minder mooi. Je hebt niet altijd een blauwe lucht nodig.

Onderweg naar Napier, een tocht van 20 km., zien we de zon doorkomen… dat hadden ze niet voorspeld. Gelukkig niet zo heel warm maar we zijn het wel eens dat de stad mooier is met een blauwe lucht. Napier is een typisch jaren 30 stijl, een vrolijk en gezellig plaatsje. We hebben in de stad nog wat gedronken en gegeten, jammer dat de auto’s er mogen rijden. Een leuk terras op een plein hoort blijkbaar niet in Nieuw Zeeland.

Tegen 16.00 uur gaan we richting de camping, voorbij Napier aan de kust. We staan zo’n 15 meter van het strand. Met een beetje geluk kunnen we morgenvroeg vanuit ons bed de zon zien opkomen…

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

9 februari, Hastings dag 2

We hebben een gezellige, mooie, warme, stinkende en bezienswaardige dag gehad. En deze dag begon al heel relaxed. We beginnen met het ontbijt, een paar baantjes zwemmen, douchen, koffie en gaan…

We rijden 20 km richting het strand en vinden daar een plekje om weer koffie te moeten drinken. Na de koffie rijden we weer 4 km en komen we aan bij het beginpunt van onze tocht. Nog tijd genoeg om even te lunchen, lekker in de camper want buiten is het veel te heet…

14.00 uur, ons avontuur begint.
Op een platte kar achter de trekker werden we bijna 10 km over het strand naar een kolonie Jan van Genten gebracht. Niet alles werd voor je gedaan hoor! Je moest zelf een steile tocht lopen om bij die kolonie te komen.
Met een temperatuur van over de dertig graden was dat toch even hard werken…

Maar we hebben onderweg heerlijk gelachen en kregen nog wat informatie over de natuur waar we langs kwamen. Af en toe moesten de voetjes omhoog voor een golf of je gebruikte juist die golf voor afkoeling.

Boven aangekomen, prachtig, al die Jannen met hun bijna volgroeide kuikens! Het stonk wel. We kregen anderhalf uur, dus we hielden nog een dik half uur over om te genieten en de plaatjes te nemen.

18.30 uur, ons avontuur is ten einde.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

8 februari, Hastings dag 1

Om kwart voor zeven liep ik zo vanuit de camper het strand op. Even de kinders pesten met een foto van ons uitzicht… weer! Ook nog even met Mariska en Armand geskyped. Gisterenavond hadden we Sandra, Ronny en Zoë al gezien. Ronny nog proficiat met “Ondernemer van het jaar”. Jullie hebben met Meezun2en er hard voor gewerkt!

Ik, Jacqueline, nog een strandwandeling rond de vuurtoren gemaakt. Jack zei in het vorige verslag dat we zo enthousiast zijn. Ja, dat klopt. Zie de eerste foto, een dag na een drukke dag op het strand. Zien jullie ook maar een stukje afval?

We vervolgen onze route naar Hastings. De planning was een binnendoorweg maar we kwamen er halverwege pas achter dat we de “snelweg” aan het rijden waren (zie foto 2). Nou, geen klagen hoor. De temperatuur loopt al aardig op naar 27 graden. Het is nu 13.30 uur.

Het 14.00 uur en de temp blijft oplopen terwijl de dieselprijs gaat zakken. Diesel hier in Wapukurau 0.99 dollarcent.

Aangekomen in Hasting was de temperatuur 30 graden. Een mooie camping met groot zwembad, buitenkeukens en open haard.
De tocht voor morgen is gereserveerd. We worden met een platte kar naar een kolonie Jan van Genten gebracht. Vertrek om 14.00 uur en einde tocht 18.30 uur.

Na het zwemmen en de was gedaan te hebben gaan we lopend naar het centrum, we hoopten op een gezellig stadje maar dat was het niet.
Besloten om bij de supermarkt New World iets lekkers te kopen voor het avondeten. Dat gaat in deze supermarkt zeker lukken! Al dat verse vis en vlees, gegrilde kippetjes en gebakken aardappeltjes of friet.

Het werd verse zalm en zeevruchten voor de pasta… meloen en kersen na en voor bij de koffie een hele grote kakkerol (is een cakerol).

Heerlijk buiten gegeten en koffie gedronken. Peter zit nu “Wie is de mol” te kijken. Ik ga de was afhalen en daarna samen buiten de afwas doen. Met nog een temperatuur van 26 graden is dat te doen.

Groetjes en graag tot morgen, wij hebben er zin in!

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

7 februari, Castlepoint beach

We mogen niet alleen mooie foto’s maken, we beleven de mooie foto’s!! Ook vandaag weer. De “Castlepoint track” hier om de hoek was een belevenis voor alletwee.

Jacqueline heeft zelfs de Castle Rock beklommen (die hoge op de tweede foto). 164 meter hoog, maar voor Peter te steil. Niet dat die zich verveelde, het uitzicht was halverwege (90m) zelfs adembenemend. We zijn de hele dag in deze lagune blijven hangen, zo mooi, ruig, stoer, indrukwekkend was het hier. In totaal vandaag zo’n 15 km afgelegd op een stukje van een paar kilometer.

Het weer zit ons ook verschrikkelijk mee. De hele dag een nagenoeg wolkenloze hemel, een lekker zonnetje en een graad of 25…. De kleur komt vanzelf op onze huid.

Vanavond eten we weer van de BBQ, wat smaakt vlees toch (h)eerlijk naar vlees. Morgen weer verder. Waar naar toe? Zie het verslag van morgen maar weer.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

6 februari, Castle Point

Vanmorgen keurig op tijd de nodige tanks geleegd en gevuld. Onderweg vanuit Lower Hutt bij Wellington naar Castlepoint.

We rijden nu naar een ook voor ons nieuw gedeelte van dit land. Ik weet niet hoe ze het hier voor elkaar krijgen, maar de natuur is andermaal geweldig. Vooral de laatste 60 km naar de (west-)kust zijn weer om van te smullen.
Aankomst zo rond een uur of één. Nu hebben we al een paar keer een mooi uitzicht gehad vanuit de camper en ook deze nestelt zich in de Top 10 daarvan. Blijkbaar hebben we ons huiswerk vooraf goed gedaan, want ook deze omgeving is een plaatje.

Na weer een bakkie gaan we lopen (1,84km) naar het Lighthouse (ja Ria). Volgens mijn koffiezetster de mooiste die ze ooit heeft gezien. Een plaatje zegt meer dan…. Nou zie de foto’s en oordeel dan zelf. Na het Lighthouse lopen we een stuk over de rotsen. Het waait vandaag flink (~60 kmh) en dus zijn de golven tegen de rotsen een stoer zicht. Zand en water stuiven op, maar het is heerlijk ruig. Hier houden wij wel van. De temperatuur is overigens heerlijk, zo rond de 20 graden.

Na de gekookte aardappels met broccoli (hoe Nederlands kan je zijn) loopt Jacqueline nog een keer terug naar de vuurtoren voor nog een paar foto’s.
Morgen blijven we nog een dag hier. Er is nog een andere route die we kunnen lopen.

Voor nu, allemaal fijn weekend na deze werkdag en misschien tot morgen.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

5 februari, Wellington dag 2

Vandaag is de stad Wellington, hoofdstad van Nieuw Zeeland, aan de beurt. We hadden een lijstje met onze doelen en daar kwam op aanraden van Hans een museum bij.
Het leek ons een goed plan om vandaag met de bus te reizen, weer even wat anders. Een dagkaart voor 9,50 dollar.

Op het eindstation uitgestapt en te voet naar Mount Victoria. Een flinke steile klim van 196 meter. Een geweldig uitzicht op de stad was onze beloning.

Te voet terug, was een makkie, en langs het water naar Te Papa Tongarewa, het nationale museum van Nieuw-Zeeland. Daar eerst ons welverdiende bakkie gedronken met iets lekker erbij.
Een heel mooi museum, we hebben er doorheen gewandeld. We zijn geen stadsmensen maar ook geen museummensen… toch hebben we geen spijt dat we gegaan zijn.

Daarna in de stad gewandeld, ze zijn overal druk bezig met de voorbereidingen voor morgen. Het is dan Waitangi Day, een nationale feestdag in Nieuw-Zeeland, en valt ieder jaar op 6 februari.

Met de cable-car naar boven. Al 112 jaar een attractie van Wellington. Het kost 15 dollar voor een retourtje. Ach, het was aardig en dit soort activiteiten horen er dan bij zullen we maar zeggen. Genoten van het het uitzicht op de stad en een stuk van de botanische tuin gelopen.
We gaan terug naar de camping, een busrit van bijna een uur.

Op de camping werden we weer verwelkomd door 15 eenden… daarna nog even naar de pier voor wat foto’s en boodschappen gedaan.
Morgen gaan we rijden en willen dan graag de camper geladen hebben met eten en drinken.

Dadelijk, oh ik krijg nu een lekker bakje koffie van mijn schatje, gaan we de route voor morgen bepalen. Heerlijk toch om deze vrijheid te hebben. Misschien weer tot morgen, dan kan ik jullie vertellen waar die chauffeur mij naar toe heeft gebracht.

Doei.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

4 februari, Wellington dag 1

Hier de vakantiegangers vanaf het Noordereiland.

We hebben vanmorgen eerst afscheid genomen van de onze buren Barry en Glenda. Altijd vriendelijke mensen die Nieuwzeelanders en we zijn natuurlijk van harte welkom als we ooit in Christchurch komen.
Langs een scenic-route (Queen Charlotte Drive) naar Picton gereden. Een kronkelige route maar hij mocht er zijn. We rijden dwars door de Marlborough Sound.
In Picton de boot genomen voor de oversteek. Een tocht van bijna 4 uur. Alles goed gegaan. Héél veel wind maar gelukkig heeft Peter deze storm doorstaan… wat hebben we gelachen. Je werd bijna omver gewaaid.

We staan nu in Lower Hutt, een wijk in Wellington. Morgen gaan we met de bus het centrum in.

Oh ja, we hebben gisteren nog een videofragment geplaatst, die moet je zeker bekijken!

groetjes

(Als extraatje nog een video’tje van een niet dronken vrouw…..)

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)


3 februari, Havelock

UPDATE 21:00 UUR: Videofragment bijgeplaatst!

Als je ooit op vakantie gaat naar NZ dan moet je deze tocht doen! Zwemmen met wel 800 dolfijnen. Wat een kick geeft dat!

Om 05.00 begon ons avontuur. Nog net de zonsopkomst in the South Pacific gezien en even later mochten we het water in. Drie keer zelfs! Peter heeft 1 keer gezwommen en Jacqueline alle 3.
Met de mini onderwater camera mooie onvergetelijke video gemaakt en Peter ook vanaf de boot.

Na de derde keer kregen we ook nog gelegenheid om de dolfijnen vanaf de boot te bewonderen. De medewerkers van het bedrijf The Encounter waren heel vriendelijk en behulpzaam.
Na een uur of drie kwamen we terug aan wal, moe en vol van emoties. Wat een geweldige wauw wauw wauw dag!!!

We wisten van de vorige reis nog een mooi plekje om koffie te zetten. Gauw even de onderwaterfilm bekeken of hij had opgenomen, gelukkig ze staan erop. De volgende stop hebben we een uurtje geslapen en een bakkie gedaan.

Richting Havelock is het geworden, een mooie route met heel veel wijngaarden. Daar aangekomen raakte we in gesprek met een gepensioneerd stel die het leuk vonden om Nederlanders te ontmoeten. Zij waren daar al een paar keer geweest en ze vinden het prachtig bij ons. We hebben daar nog wat gedronken en een rondje in het stadje Havelock gedaan. Vanavond gaan we uit eten en morgen nemen we afscheid van het Zuidereiland…
Wat hebben we de eerste weken op dit eiland genoten! Gelukkig hebben we al genoeg video en foto’s.

Geniet weer van de foto’s en tot op het Noordereiland.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

2 februari, Kaikoura dag 3

Ik kan schrijven: zie gisteren. Maar dat doe ik niet want geen dag is het hetzelfde, gelukkig!

Eerst lekker gezwommen en toen boodschapjes gedaan. Zonnenbrand en after sun want de zon is hier intenser. Schonere lucht zegt men.

We hebben vandaag een warme dag gehad, 30 graden… sorry Nederlanders.
Ook een zeeziektabletje gehaald want morgen om 05.30 uur gaan we met dolfijnen zwemmen.

Wederom lekker gewandeld op de Peninsula van Kaikoura.

Na het avondeten weer terug naar de Peninsula om de ondergaande zon te aanschouwen onder het genot van een bakkie. Niet dat we de zon zien ondergaan maar de wolken kunnen dan zo mooi kleuren. We hadden een prachtige lucht. Moe en voldaan keren we terug om verslag te maken.

En dag hè

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)

1 februari, Kaikoura dag 2

Jaaa, daar hadden we weer zo’n wauwdag. Vanmorgen eerst alles gewassen, heerlijk om straks weer in een vers bedje te stappen.
In het dorp bij Encounter een date gemaakt om met dolfijnen te zwemmen. En ja, Peter gaat gelukkig mee. Dinsdag om 05.30 uur melden bij het bedrijf. YES!!!

We gaan met de camper naar de Peninsula (schiereiland) van Kaikoura, een van de hoogtepunten uit 2011. Een we hebben wéér mazzel, het weer is ons gegund en de plek is precies zoals wij hem in onze herinnering hebben. We hebben 6 uur lang van deze plek genoten. Wat gewandeld, zitten genieten, nog een stukje verder en nog een stukje verder… toen we terug wilde was het hoogtij geworden. Dan maar via de een 50 meter hoge rots. Viel gelukkig mee om te doen maar toen was het er van bovenaf gezien ook weer mooi. Je raad het al, ook daar weer gelopen, gezeten en filmen/foto’s maken.

“Droomreis op herhaling” gaat vandaag zeker op.

Bedankt allemaal weer voor de reacties. Corry: we hebben sterk spul voor de zandvlooien maar deze krengen hier zijn echt gemeen. Gelukkig hebben we ze vandaag niet gezien. En dat we mooie foto’s maken gaat zeker lukken… alhoewel… vandaag een foutje. Had de camera even van de autofocus gehaald en niet terug gezet. Zijn we verplicht weer hetzelfde rondje te doen. Niet erg.

We hebben ook nog een dakota gekocht voordat we op vakantie gingen. Daar kun je precies op zien hoeveel, hoe hoog of hoe steil we hebben gelopen.
Vandaag hebben we dus, 8,3 km gelopen in 6 uur.
Daarvan 2 uur en 8 min bewogen en de rest gestopt.

gegroet allemaal,
liefs Jacqueline en Peter.

(Klik of tik op de foto voor een vergroting)